Archive for the ‘Νύχτες Πρεμιερας 2007’ Category

Control

October 14, 2007

control.jpgΕίδαμε χθες σε avant premiere το Control (2007) του Anton Corbijn και θυμηθήκαμε παλιές καλές εποχές που βλέπαμε τις περισσότερες ταινίες χωρίς να πληρώνουμε. Για όσους δεν γνωρίζουν πρόκειται για την ταινία σχετικά με τη ζωή του Ian Curtis τραγουδιστή του συγκροτήματος Joy Division. Η ταινία μας άρεσε πολύ. Ειδικά στην αρχή και πριν το σχηματισμό του γκρούπ η κινηματογράφηση του Corbijn είναι καταπληκτική, στη συνέχεια ίσως πνίγηκε λίγο για να προλάβει να δείξει όλα όσα ήθελε. Άριστη πάντως η επιλογή του Atmοsphere για τις τελευταίες συγκινητικές στιγμές. Εξάλλου είναι το αγαπημένο μας τραγούδι από Joy Division και το ακούμε και αυτή τη στιγμή.

Βραβεία σε Κάννες, Εδιμβούργο και Μελβούρνη.

 

Black Sheep

October 6, 2007

blacksheep.jpgΠολύ καλό το Black Sheep (2006) του Jonathan King από τη Νέα Ζηλανδία. Καταπληκτική ιδέα των αιμοβόρων προβάτων, κυρίως γιατί είναι τόσο αθώα στην εμφάνιση που προκαλούν άφθονο γέλιο όταν αγριεύουν. Πολύ γέλιο και με τις ατάκες της ακτιβίστριας. Πλοκή σοβαρή δεν υπάρχει αλλά πραγματικά δεν βλέπω το λόγο. Όπως είναι το ταινιάκι σκίζει. Μια χαρά και τα εφφέ του.

Τσίμπησε 2 βραβεία στο γαλλικό Festival de Gérardmer αλλά και καλά σχολία στις προβολές του σε Τορόντο και Αθήνα στις πρόσφατες Νύχτες Πρεμιέρας.

The Red Elvis [Der Rote Elvis]

September 29, 2007

redelvis.jpgΗ αλήθεια είναι ότι είχα παρακολουθήσει το Der Rote Elvis (2007) του Leopold Grun σε άλλο φεστιβάλ πριν κάποιους μήνες, αλλά με την ευκαιρία της προβολής του στις Νύχτες Πρεμιέρας αποφάσισα να γράψω δύο λογάκια. Στην ουσία πρόκειται για την ιστορία του γνωστού τραγουδιστή – μουσικού Dean Reed. Ωραίο ντοκιμαντέρ και πως θα μπορούσε να μην είναι όταν η ζωή του επονομαζόμενου Κόκκινου Έλβις είναι τόσο ενδιαφέρουσα. Δεν ξέρω αν ο Dean Reed θα γινόταν ποτέ Elvis Presley αν δεν αποφάσιζε να εγκαταλείψει την Αμερική και να εγκατασταθεί στην τότε Ανατολική Γερμανία. Θα μπορούσε σίγουρα να ζήσει με άνεση, χρήμα, δόξα, γυναίκες και όλα τα σχετικά. Διάλεξε άλλο δρόμο, δεν ξέρω αν έκανε καλά, τουλάχιστον έζησε διαφορετικά.

La Ronde

September 28, 2007

ronde.jpgΗ αλήθεια είναι ότι δεν βλέπω συχνά παλιές ταινίες, αλλά μάλλον θα πρέπει να αναθεωρήσω αυτή τη στάση κάποια στιγμή. Πάντα στα φεστιβάλ έχεις ευκαιρία να δεις καλά πράγματα όπως το La Ronde (1950) του Max Ophüls. Η ταινία ουσιαστικά αποτελείται από τις ερωτικές ιστορίες 11 ανθρώπων οι οποίοι αποτελούν το “Γαϊτανάκι του έρωτα”. Έξυπνο χιούμορ, αρκετά προχωρημένο για την εποχή του ή τουλάχιστον έτσι φάνηκε σε εμένα.

Υποψήφιο για 2 OSCAR το 1952 και  βράβευση στα BAFTA.

Zoo

September 26, 2007

zoo.jpgΌταν πας να δεις μια ταινία, ντοκιμαντέρ για την ακρίβεια,  που γυρίστηκε με αφορμή το θάνατο ενός ανθρώπου, που προήλθε κατόπιν σεξουαλικής συνεύρεσης με ένα άλογο, είσαι προετοιμασμένος για κάτι ιδιαίτερο έως ακραίο. Παρόλα αυτά στο Ζοο (2007) ο σκηνοθέτης Robinson Devor αφήνει κατά μέρος το καθαρά σεξουαλικό και εστιάζει στο κατά πόσο μπορεί να αναπτυχθεί ερωτική σχέση μεταξύ ανθρώπου και ζωού. Το παρακολούθησα με ενδιαφέρον καθώς όλα αυτά είναι έξω από τη σφαίρα της φαντασίας μου. όπως και του μέσου θεατή υποθέτω. Συμβαίνουν όμως και όταν κάποιος προσπαθεί να τα προσεγγίσει με σοβαρότητα τότε δικαιούται την προσοχή μας.

Προβολή και υποψηφιότητα για βραβείο στο Sundance Film Festival.

Cruising

September 25, 2007

Άλλο ένα sold out στο φεστιβάλ της Αθήνας στις Νύχτες πρεμιέρας το Cruising (1980) του William Friedking σκηνοθέτη του The Exorcist (1973). Δεν ήθελα να χάσω αυτή την προβολή καθώς έχει γίνει μεγάλος θόρυβος γύρω από αυτή την ταινία. Γυρισμένη πριν 27 χρόνια ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυριών στην gay κοινότητα, υπέστη απίστευτη περικοπή 40 λεπτών ώστε να μπορέσει να κυκλοφορήσει στις αίθουσες, πήρε χάλια κριτικές και το βασικότερο δεν κυκλοφορεί σε dvd ακόμα, τουλάχιστον στην Ευρώπη.

Η γνώμη μου; δεν ξέρω αν τελικά άξιζε όλη αυτή τη φασαρία αλλά σίγουρα πριν 30 χρόνια ήταν άλλα τα δεδομένα. Ενδιαφέρουσα πάντως η εμφάνιση του Al Pacino σε λίγο διαφορετικό στυλάκι από ότι τον έχουμε συνηθίσει.

Joe Strummer: The Future Is Unwritten

September 24, 2007

Σε ένα κατάμεστο Αττικόν είδαμε το Σάββατο το βράδυ το ντοκιμαντέρ Joe Strummer: The Future Is Unwritten (2007) του Julien Temple. Για όσους δεν γνωρίζουν τον Joe Strummer, πρόκειται για μέλος του συγκροτήματος Clash και για την ακρίβεια frontman του group. Η αλήθεια είναι ότι και εμείς δεν γνωρίζαμε πολλά πέρα από αυτό, παρότι οι Clash είναι από τα πιο γνωστά και πολυακουσμένα συγκροτήματα. Έτσι η ταινία αποδείχτηκε αρκετά ενδιαφέρουσα αλλά και πέρα από την ιστορία του Joe Strummer ήταν ιδιαίτερα καλογυρισμένη και άφησε πολύ καλές εντυπώσεις. Το μόνο που μας ενόχλησε λίγο ήταν η συμμετοχή διάφορων διάσημων που κατέθεταν τη γνώμη τους. Κάποιοι ομολογώ δικαιολογημένα, όπως ο Steve Buschemi ο οποίος είχε παίξει μαζί με τον Joe Strummer σε μία ταινία και άλλοι άνευ λόγου και αιτίας όπως o Bono και όχι μόνο. Υποθέτω ότι αυτό έγινε ώστε να διαφημιστεί λίγο το φιλμ οπότε σε αυτή την περίπτωση καλώς έγινε.

Συμμετοχή και στο Sundance Film Festival.