Στο βάθος κήπος

Στο βάθος κήπος (2009) του Κλεάνθη Δανόπουλου. Παρά την έξυπνη κεντρική ιδέα, που προέκυψε μάλιστα από αληθινό περιστατικό, το οποίο έγινε διήγημα πριν γίνει σενάριο και παρά τον περιορισμό της τηλεοπτικής ατάκας και του χαζοχαρούμενου γέλιου που μας έχουν συνηθίσει οι ελληνικές παραγωγές, μπορώ να πω ότι η ταινία δεν μου άρεσε. Μάλλον γιατί δεν μπόρεσε να αποδώσει μία ατμόσφαιρα μαύρης κωμωδίας, όπως ένα Shallow Grave ας πούμε (πολλά ζητάω;). Έπιασα πάντως τον εαυτό μου να κοιτάει αρκετές φορές το ρολόι και αυτό σίγουρα δεν είναι καλό…

Advertisements

15 Responses to “Στο βάθος κήπος”

  1. Wonder Says:

    όχι δεν είναι καλό. Την είχα δει στην επίσημη πρεμιέρα της, κοινώς, κάτω από τις καλύτερες συνθήκες. Παρ’ όλ’ αυτά, ούτε εμένα μου άρεσε. Δε με χάλασε, απλά και μόνο γιατί πήγα με πολύ χαμηλές προσδοκίες και έτοιμη να την ευχαριστηθώ όσο μπορώ, μιας και είμαι υπέρμετρα προκατειλημμένη με τις ελληνικές ταινίες. Έτσι κι έγινε. Την ευχαριστήθηκα στα μέτρα του ανθρωπίνως δυνατό.
    http://cinematv.wordpress.com/2009/10/19/t%CE%B1%CE%B9%CE%BD%CE%AF%CE%B5%CF%82-%CE%BF%CE%BA%CF%84%CF%8E%CE%B2%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%82/

  2. zamuc Says:

    Ναι οκ δεν τη λες και φόλα αλλά κάτι της έλειπε

  3. Harry Lime Says:

    Αυτό το θέμα με το ρολόι με προβληματίζει χρόνια. Να σου πω ότι το έχω κοιτάξει σε πάνω από τις μισές ταινίες που έχω δει στη ζωή μου τουλάχιστον μια φορά; Ή είμαι αγχώδης άνθρωπος ή ο κινηματογράφος μου αρέσει λιγότερο από όσο νόμιζα ή κάτι ψυχαναγκαστικό έχω 🙂

  4. fauntleroy Says:

    Κι εγώ κοιτάω το ρολόι μου, ακόμα και να την γουστάρω τρελά την ταινία!!!!Δεν έχει να κάνει τόσο με το αν μου αρέσει, έχει πολλούς παράγοντες!!Χάρη, μάλλον το πρώτο που λες είναι,γιατί αυτό νομίζω κι εγώ για μένα!:Ρ

  5. zamuc Says:

    Το καταλαβαίνω αυτό και συχνά το κάνω (αν και δεν φοράω ρολόι χοχοχο) και σε ταινίες που μου αρέσουν, ειδικά αν είναι μεγάλες. Αλλά όχι κάθε 3 και λίγο… έχει σημασία και η συχνότητα με την οποία το κάνεις

  6. coachp Says:

    @ Ζαμουκ
    Σε επιασα. Τσογλάνι! Αφου δεν εχει ρολόι, για να κοιτάς το ρολόι ή μάγος είσαι ή έχεις ανοικτο το κινητό! Εισαι ο κλασσικος καραγκιοζης που λέει “Δεν μπορω να μιλήσω, ειμαι στον κινηματογραφο, ελα, δεν μπορω να μιλησω, ειμαι σινεμά, δεν μπορω να φωναζω, ειμαι στον κινηματογραφο” και ακούς μετά : Κλείστο ρε μαλακα το φελέκι μου μέσα…

    @ Faunt
    Απαραδεκτος που κοιτάς το ρολόι. Την ταινια βλέπεις, την ωρα τι την αναζητάς? Και να σε περιμένουν, πρέπει να τελιωσει πρωτα το γαμοφιλμάκι!
    Επειδη εισαι κυριλε παιδι ομως σε συγχωρω!

    @ Χαρη
    Εσενα σε κοβω για ψυχαναγκαστικό, οπότε: “πούλα το ρολόι και πάρε κομπολόι”…

  7. coachp Says:

    Α! Ελληνικες ταινιες δεν βλεπω, παρα μονο αν προκειται για κυρα Μαριάννα Ντούβλη η σεξ σύμπολ Τζουλια…

    sorry wonder για τις βωμολοχίες, κατα βάθος είμαι τζεντλεμανος…

  8. Wonder Says:

    μα δεν είπες βωμολοχίες…εκτός αν το τζούλια και το ντούβλη έγιναν συνώνυμα με άλλες λέξεις που επειδή είμαι κυρία δε θα γράψω εδώ 😉

    εγώ δεν κοιτάω την ώρα ποτέ. Κοιτάω όμως στο player πόσο έχει ακόμα για να τελειώσει :p Και μια φορά όταν βαριόμουνα απίστευτα στο σινεμά (στο Gabrielle του Chéreau…), έπιασα τον εαυτό μου να θέλει να κοιτάξει το player και πακετώθηκα!

  9. basu Says:

    Αρχίζει το ΜΑΤΣ!!!! Τέρμα οι ταινίες!!!

  10. zamuc Says:

    coach όντως ρε αυτός είμαι και μετά αφού μιλήσω κανένα τεταρτάκι κλείνω και ρωτάω δίπλα τι έχασα ρε παιδιά; τι έγινε; μετά τρώω λίγο ποπ κορν για να μου περάσει και αφού έχω χάσει τη μισή ταινία στο τέλος με το που πέφτουν οι τίτλοι αναφωνώ: Μαλακία ήτανε, ήξερα από νωρίς τι θα γίνει και αποχωρώ.

    wonder το χειρότερο είναι να θες το προχωρήσεις μπροστά και να νομίζεις ότι μπορείς (ή και να το γυρίσεις και πίσω δηλ όπως ο coach με την ταινία της Τζούλιας όπου την πήγε πολύ μπρος πίσω)

    basu πράγματι και επιτέλους δηλαδή

  11. Harry Lime Says:

    Ρε Κόουτς ντροπή, ψυχαναγκαστικός κοτζάμ Άμποττ; 😛

  12. coachp Says:

    κοστελο, εσυ εισαι τεκνον βρούτε?

  13. Harry Lime Says:

    Si 🙂

  14. mpaladoros Says:

    Καλά ε, παραλίγο να παίξω και εγώ σε αυτή την ταινία, μου έγινε η (δελεαστική) πρόταση να κάνω την γλάστρα στο βιβλιοπωλείο αλλά οι διαπραγματεύσεις τελικα δεν καρποφόρησαν. Σκέφτηκα τελικά ότι ήταν υποτιμητική πρόταση και ίσως θα ήταν πιο σωστό και fair να ξεκινήσω την κινηματογραφική καριέρα απο το hollywood όπως μου αρμόζει. Εγώ κομπάρσος δεν γίνομαι……..

  15. zamuc Says:

    Η μαγκιά σε αυτή την ταινία είναι να κάνεις το πτώμα. Οι άλλοι ρόλοι δεν λένε

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: