Εξομολόγηση ενός οικονομικού δολοφόνου

Εξομολόγηση ενός οικονομικού δολοφόνου ( 2008 ) του Στέλιου Κούλογλου. Προσπαθώ να είμαι όσο το δυνατό πιο επιφυλακτικός με ταινίες ντοκιμαντέρ με των οποίων το περιεχόμενο και το μήνυμα γνωρίζω εκ των προτέρων ότι πάνω κάτω θα συμφωνήσω. Είναι συχνό το φαινόμενο οι δημιουργοί να προβάλλουν μόνο τα γεγονότα που αποδεικνύουν τα πιστεύω τους και ενισχύουν τους σκοπούς τους αλλά την ίδια στιγμή και ο θεατής να κάνει μία μικρή αβάντα του στυλ “ο σκοπός αγιάζει τα μέσα”. Εδώ όμως, χωρίς να θέλω να χαϊδέψω τον Κούλογλου, τα πράγματα είναι απλά και δεν χωράνε πολλές αμφιβολίες. Υπάρχει ο άνθρωπος από μέσα. Ο John Perkins, ο οποίος αποφασίζει να απολογηθεί βασανισμένος από τύψεις και ενοχές για την ιδιότητα με την οποία λειτουργούσε επί χρόνια, αυτή του “οικονομικού δολοφόνου”. Τι ακριβώς είναι και ποιος ο ρόλος του οικονομικού δολοφόνου μπορούμε να καταλάβουμε εξετάζοντας τα απλά βήματα της μεθόδου αφαίμαξης χωρών από τις Η.Π.Α. και τα δεκανίκια τους Παγκόσμια Τράπεζα και Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Το πρόβλημα είναι απλό: έχουμε τη χώρα Χ, πως θα γίνει να εκμεταλλευτούμε εμείς τους φυσικούς της πόρους; δανείζοντας (και υπερχρεώνοντας) την μέσω της Παγκόσμιας Τράπεζας, ώστε να μας έχει ανάγκη. Τα χρήματα που της δανείσαμε την αναγκάζουμε να τα δώσει σε πολυεθνικές εταιρίες της επιλογής μας, οι οποίες θα αναλάβουν την εκμετάλευση των φυσικών πόρων (λέγε με πετρέλαιο κατά βάση) και την κατασκευή έργων υποδομής κτλ. Έτσι φτηνό πετρέλαιο θα έχουμε, οι εταιρίες μας θα πλουτίζουν και η χώρα θα μας χρωστάει στους αιώνες των αιώνων. Ναι αλλά πως θα γίνουν όλα αυτά εξ αρχής; αν βρεθεί κάποιος πολιτικός σε αυτή τη χώρα και αρνηθεί να παίξει το παιχνίδι μας; γι’ αυτό στέλνουμε τον οικονομικό δολοφόνο, ο οποίος δωροδωκεί, εκβιάζει, απειλεί, κάνει ότι περνάει από το χέρι του ώστε να εφαρμοστεί το σχέδιο του δανεισμού. Σημαντική λεπτομέρεια: ο οικονομικός δολοφόνος είναι υπάλληλος ιδιωτικής εταιρίας και δεν συνδέεται με κανένα εμφανή τρόπο με το κράτος των Η.Π.Α. Στην περίπτωση που ο οικονομικός δολοφόνος αποτύχει, τότε αναλαμβάνουν τα τσακάλια της CIA να καθαρίσουν με συνοπτικές διαδικασίες τον ανυπάκουο ηγέτη (σε κανένα αεροπορικό δυστύχημα π.χ.) και αν ούτε αυτό καταστεί δυνατό τότε αναλαμβάνει ο στρατός με πρόσχημα συνήθως την “εκδημοκράτιση” της χώρας…

Στο καθαρά κινηματογραφικό κομμάτι ο Κούλογλου κάνει μία καλή προσπάθεια να ξεφύγει από την τηλεοπτική νοοτροπία, συμπεριλαμβάνει σκηνές μυθοπλασίας από τα νεανικά χρόνια και τη στρατολόγηση του Perkins, εμπλουτίζει με σκηνές -συχνά άγριες- τα όσα λένε ο Perkins και άλλοι συνεντευξιαζόμενοι και δεν ξεχνάει (γιατί και η κωμική πλευρά είναι πάντα απαραίτητη) να μας θυμίσει δηλώσεις πολιτικών των Η.Π.Α. και προέδρων της Παγκόσμιας Τράπεζας  για το πως θα βοηθήσουν τις αναπτυσσόμενες χώρες και θα πολεμήσουν τη φτώχεια.

Advertisements

2 Responses to “Εξομολόγηση ενός οικονομικού δολοφόνου”

  1. duendes Says:

    Δεν έχω βρει ακόμα χρόνο να δω το ντοκιμαντέρ (αν και πρόσφατα ανακάλυψα ότι έχει ανέβει ολόκληρο και στο youtube!) αλλά αν ακολουθεί πιστά το ομότιτλο βιβλίο, δεν μπορεί να μην είναι ενδιαφέρον και σοκαριστικό.

    Σωστή η επιλογή του Κούλογλου να το μεταφέρει στην οθόνη πάντως. Μέχρι σήμερα δεν νομίζω ότι έχει ασχοληθεί κανένας άλλος κινηματογραφιστής με το συγκεκριμένο.

  2. zamuc Says:

    Δυστυχώς δεν έχω διαβάσει το βιβλίο αλλά μου έκανε και εμένα εντύπωση πως δεν βρέθηκε άλλος στην υφήλιο πριν τον Κούλογλου να το γυρισεί όταν το θέμα είναι τόσο ενδιαφέρον και σοκαριστικό (για να δανειστώ τα λόγια σου)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: