The Taking of Pelham One Two Three

The Taking of Pelham One Two Three (1974) του Joseph Sargent. Αυτή τη φορά αποφάσισα να τηρήσω το πρωτόκολλο και να δω πρώτα την αυθεντική ταινία πριν πάω στο remake. (Οπότε ο θείος Τόνι θα περιμένει μέχρι αύριο να ανακαλύψω τι έκανε). Τελικά δεν το μετάνιωσα καθόλου. Μου άρεσε αρκετά. Γενικά οι ταινίες της δεκαετίας του ’70 συνήθως με προδιαθέτουν θετικά καθώς από τη μία υπάρχει η σχετική απόσταση και ο μύθος μίας εποχής που δεν έχω ζήσει και από την άλλη δεν είναι κάτι τόσο μακρινό όσο τα παλιά ασπρόμαυρα φιλμ των κινηματογραφικών ογκόλιθων.  Καλό σασπένς, σωστές δόσεις χιούμορ και άπαιχτος όπως πάντα ο Walter Matthau.

Advertisements

4 Responses to “The Taking of Pelham One Two Three”

  1. bauer24 Says:

    Δυστυχώς δεν έχει τύχει να δω το πρωτότυπο, αλλά το remake μου άρεσε!!!

  2. zamuc Says:

    Χαίρομαι που σου άρεσε γιατί έφαγε τρελό κράξιμο και είναι γνωστό ότι αγαπώ Τόνι Σκοτ

  3. argiris_cinefil Says:

    Συμφωνώ κι εγώ με αυτό το πρωτόκολλο και προσπαθώ να το τηρώ πάντα στο μέτρο του δυνατού. Εξάλλου είμαι λάτρης των πρωτότυπων ταινιών και γενικά του κλασικού, και κατά των remake. Βλέπω πάντως ότι έχεις πιάσει το νόημα της δεκαετίας του ’70. Για μένα η δεκαετία του ’70 είναι η καλύτερη δεκαετία για τον κινηματογράφο. Είναι η εποχή όπου έχει τελειώσει ο κλασικός κινηματογράφος (όπου είχε πια κορεστεί) και αρχίζει η εποχή των αμφισβητήσεων, των μεγάλων δημιουργών, των αντισυμβατικών έργων, του πολιτικού σινεμά και γενικά ξέφυγαν από τα όρια της λογοκρισίας και του συντηρητισμού που επέβαλλαν κάποτε τα στούντιο.
    Όσο για την ταινία είναι μια “τυπική” ταινία δράσης στο κλίμα των 70’ς. Δηλαδή, αυτό που εννοώ και θέλω να πω, είναι αυτό που λες κι εσύ στα σχόλιά σου και συμφωνώ: “Καλό σασπένς, σωστές δόσεις χιούμορ και άπαιχτος όπως πάντα ο Walter Matthau”.
    Πάντως οι δυο αυτές ταινίες είχαν πολλές διαφορές μεταξύ τους. Είτε ως προς τον τρόπο σκηνοθεσίας είτε ως προς το σενάριό τους όπου κι έτσι έπρεπε να είναι στο κάτω κάτω της γραφής. Άλλη εποχή εκείνη, άλλη η σημερινή. Στα συν της ταινίας του 2009 που δεν είχε η πρωτότυπη είναι το ψυχολογικό παιχνίδι που παίζεται μεταξύ Denzel Washington και του John Travolta.

    3: Καλή

    0: Κακή / 1: Μετριότατη / 2: Απλώς ενδιαφέρον / 3: Καλή / 4: Πολύ καλή / 5: Αριστούργημα

  4. zamuc Says:

    Συμφωνούμε. Βέβαια δεν ξέρω ποια είναι η καλύτερη εποχή του σινεμά. Σϊγουρα όσο περνάει ο καιρός λιγοστέυει η πρωτοτυπία αλλά εμένα πάντα μου αρέσει να συμβαδίζω με την εποχή μου και να πιστέυω ότι τα καλύτερα έρχονται. Το θέμα είναι πόσο απαγκιστρωμένοι μπορούμε να είμαστε απότα ιερά τέρατα του παρελθοντος δίνοντας και στους νέους ίδιες ευκαιρίες

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: