Antichrist

antichristAntichrist (2009) του Lars Von Trier. Κρίνοντας από το αποτέλεσμα, ακομά και χωρίς να έχει δει κάποιος την ταινία μπορεί να καταλάβει ότι ο ιδιόρρυθμος Δανός σκηνοθέτης πέτυχε και πάλι τον σκοπό του. Προκάλεσε τον κακό χαμό. Τα όργανα άρχισαν από την πρώτη προβολή στις Κάννες και την έξοχα προμελετημένη και εξίσου προκληκτική συνέντευξη τύπου που ακολούθησε την ταινία. Μέχρι και σήμερα εξακολουθεί να διχάζει κοινό και κριτικούς, όπως μας αρέσει να λέμε σε τέτοιες περιπτώσεις. Εξάλλου στο πόστερ της ταινίας που κυκλοφορεί στη χώρα μας με μεγάλη περηφάνεια η εταιρία διανομής μας προτάσσει το πόσα πολλά μηδενικά κατάφερε να κερδίσει η ταινία από τους έλληνες κριτικούς. Ή τουλάχιστον από τους μισούς έλληνες κριτικούς. Τα οποία φυσικά δεν άξιζε. Αλλά από ότι φαίνεται τα επιζητούσε και κάποιοι έπεσαν στην παγίδα να της κάνουν τη χάρη και να της τα δώσουν.

Ασφαλώς η ταινία δεν είναι ένα μηδενικό. Είναι καλογυρισμένη και μάλιστα σε όρισμένες περιπτώσεις σε εντυπωσιακό βαθμό. Τα πρώτα πέντε λεπτά, ο πρόλογος δηλαδή (είναι χωρισμένη σε κεφάλαια), είναι ένα μικρό αριστούργημα, ένα κινηματογραφικό ρεσιτάλ από τον Τρίερ. Οι ερμηνείες των Willem Dafoe και Charlotte Gainsbourg είναι πολύ καλές και το βασικό στόρι απλό και ανοιχτό σε κάθε είδους σκέψεις και αναζήτησεις. Μικρό αγόρι πηδάει από το παράθυρο και σκοτώνεται την ώρα που οι γονείς του απολαμβάνουν παθιασμένο σεξ στο μπάνιο. Ο θρήνος και οι τύψεις καταλαμβάνουν το ζευγάρι, κυρίως τη γυναίκα ενώ ο ψυχίατρος άντρας της αποφασίζει να την πάει σε μία καλύβα στο δάσος ώστε απομονωμένοι να μπορέσουν να το ξεπεράσουν.

Δυστυχώς όμως και παρά τις αρετές που σίγουρα έχει θα πρέπει να συμφωνήσω με τους επικριτές της ταινίας. Τρεις είναι οι πιθανοί λόγοι για τους οποίους μπορεί να μου συμβαίνει αυτό. Είτε ο προφανής, ότι δηλαδή όπως και πολλοί άλλοι πιστεύω πως ο Τρίερ ανάγει την πρόκληση σε αυτοσκοπό με σκηνές σωστού torture porn που σε άλλες περιπτώσεις ούτε που θα τις φτύναμε, ξεχνάει πως κάνει σινεμά και προσπαθεί απλά να προξενήσει θυμό και αηδία στο θεατή, είτε γιατί εκπέμπω σε άλλο μήκος κύματος από το συγκεκριμένο καλλιτέχνη και δεν αντιλαμβάνομαι όλα όσα θέλει να πει πέρα από κάποιους βασικούς συμβολισμούς και αλληγορίες που δεν με συγκίνησαν ιδιαίτερα ή τέλος απλά ο Τρίερ μας δουλεύει όλους μαζί και δεν το έχουμε πάρει γραμμή. Όπως και να έχει το πράγμα, σίγουρα κατάφερε να με κάνει να ασχολούμαι μαζί του όπως και τους περισσότερους θεατές της ταινίας, αλλά θα πρέπει να προσπαθήσει περισσότερο αν θέλει να με σοκάρει.

Υποψήφιο για χρυσό φοίνικα στις Κάννες και βράβευση της Charlotte Gainsbourg στο ίδιο φεστιβάλ.

Advertisements

15 Responses to “Antichrist”

  1. Wonder Says:

    έχω ακριβώς την ίδια άποψη.

  2. the Escapist Says:

    και εγώ..

  3. Academy Says:

    we love Trier!!!

  4. kioy Says:

    Χμ, δεν ξέρω! Πάντως αν εγώ έβλεπα άσκοπη πρόκληση στην ταινία, και ένα ανάλογο ύφος-κατεύθυνση απ’ τον σκηνοθέτη, από αντίδραση αλλά και από κινηματογραφική άποψη θα έτεινα προς τις χαμηλές βαθμολογίες…

    Αλλά προσωπικά, κατά τις θεάσεις μου τίποτα απ’ όλα αυτά δεν συνέβησαν!

  5. zamuc Says:

    Για αυτούς που συμφωνούν δεν έχω να προσθέσω τίποτα.

    Για τον academy να πω δεν θα διαφωνήσω ειδικά για την εποχή Element-Europa αλλά το Dogville μετά. To Breaking the Waves δεν μου άρεσε και το Dancer δεν το έχω δει.

    Kioy αφού την είδα διάβασα αρκετά κείμενα μεταξύ των οποίων και το δικό σου. Μπορούμε να συζητάμε για ώρες. Θα επισημάνω μόνο 2 πράγματα:

    Σημασία δεν έχει μόνο τι θες να περάσεις αλλά και πως το κάνεις. (Αν και ο τύπος λέει ότι για την πάρτη του τις κάνει τις ταινίες οπότε τότε πάσο). Και όσο κι αν υποστηρίζεις το δικαίωμα του καλλιτέχνη και ότι η τέχνη είναι σαν τοπίο που δεν το αλλάζουμε κτλ κτλ μπορώ να σου πω δεκάδες παραδείγματα τέχνης που απλά δεν συμφωνώ με τον καλλιτέχνη. Δεν του ζητάω να αλλάξει τίποτα απλά δεν συμφωνώ ή δεν καταλαβαίνω. Και στην τελική το πρόβλημα δεν είναι μία βαθμολογία. Μπορεί να είναι άψογος κατά τα άλλα απλά να μην κάνει σε έμενα.

    Δεν μίλησα για άσκοπη πρόκληση αλλά για πρόκληση-αυτοσκοπό. Προφανώς οι προκλήσεις του Τρίερ έχουν σκοπό. Εξάλλου είναι εμφανές και από το όλο περιτύλιγμα προώθησης της ταινίας με συνέντευξη στις Κάννες κτλ. Μου φαίνεται τόσο εμφανές αυτό που τελικά τείνω προς την 3η μου εκδοχή. Ο Τρίερ απλά μας δουλεύει.

  6. Mike Says:

    Καλησπερα Zamuc, μικρο ειναι το διαστημα που ασχολουμαι με τα blogs και ελπιζω απο δω και περα να τα λεμε συχνα, μιας και εδω (αλλα και σε σχολιασμους σου αλλου) διαβασα ενδιαφερουσες προσεγγίσεις.

    Οσον αφορα τον “Αντιχριστο”, σιγουρα κινηματογραφικα ελκυει το ενδιαφερον, αφου η σκηνοθεσια, οι εικονες, η φωτογραφια και η μουσικη ειναι ολα υπεροχα. Για τις ερμηνειες επιτρεψε μου να διαφωνησω. Τις βρηκα αδιαφορες, καθε αλλο παρα καλες.
    Τωρα, για τους τρεις λογους που αναφερεις και για τους οποιους “θα πρεπει να συμφωνησεις με τους επικριτες της ταινιας”, καταρχην δε χρειαζεται να “απολογησαι” διακριτικα. Αλιμονο αν ολοι συμφωνουσαμε η διαφωνουσαμε ομοφωνα! Ποιο το νοημα τοτε;

    Ο Τριερ ειναι γεγονος οτι προκαλει το γενικο αισθημα, με αρκετα σοκαριστικες σκηνες. Και δεν το κανει για πρωτη φορα. Αρα οντως αναγει την προκληση σε αυτοσκοπο. Σκεφτεσαι μη τυγχον δεν αντεληφθεις επακριβως τον Τριερ. Μα πολυ φοβαμαι οτι ουτε ο ιδιος ειναι σε θεση να εξηγησει τι ακριβως ειχε στο μυαλο του και τι απο αυτο απεδωσε στην οθονη με τον Αντιχριστο.. Για να καταληξω στο οτι οντως ο Δανος κανει ταινιες για την παρτη του και σπαει πλακα σε βαρος μας, χωρις αυτο να σημαινει οτι μας δουλευει..
    Γιατι το διχως αλλο ανηκει στους μεγαλους σκηνοθετες της γεννιας του (Epidemic, Europa, Breaking the Waves, Dogville).

    Τελος, την αφιερωση στον Ταρκοφσκι την αφηνω ασχολιαστη…

  7. zamuc Says:

    Γεια σου Mike. Πρώτα από όλα σόρι για την καθυστέρηση έγκρισης του σχόλιου αλλά έλειπα.

    Με τα σχόλια σου για τον Αντίχριστο γενικά συμφωνώ. Όσο για το “απολογητικό μου ύφος” είναι αλήθεια ότι το έχω αυτό το βίτσιο.

    Επίσης έχω τρομερή αλλεργία στο πράσινο (και στο κόκκινο βέβαια, για να μη σου πω και στο μπλε) και μόλις μπήκα στο blog σου τρόμαξα πρωί πρωί. Θα προσπαθήσω να διαβάσω κάποια θεματά σου αργότερα, μη αθλητικού περιεχομένου φυσικά 🙂

  8. sakafiora Says:

    wow, συμφωνώ 100%
    Το πρώτο δεκάλεπτο της ταινίας είναι Α-ΡΙ-ΣΤΟΥΡ-ΓΗ-ΜΑ!
    Αξίζει να πληρώσεις το εισητήριο μόνο γι αυτό και μετά (αν δεν αντέχεις) να φύγεις. Ομολογώ ότι θέλησα σε πολλές στιγμές να σηκωθώ να φύγω και εδώ που τα λέμε δεν είμαι και θεατής που σοκάρομαι εύκολα (είδα το Μη αναστρέψιμος 2 φορές).

  9. Mike Says:

    Φιλε zamuc οκ. Για την αλλεργια σου στο πρασινο δε μπορω να κανω κατι! Αλλωστε περι ορεξεως…
    Μπορεις ωστοσο να ριχνεις καμια ματια στο νεο μου blog, οπου αθλητικα και πολιτικα σχολια δεν υπαρχουν και θα γραφω μονο για ταινιες -μη Αμερικανικες-. Τα σχολια σου σαφως και θα ειναι καλοδεχουμενα και χρησιμα.

  10. zamuc Says:

    Sakafiora 100% ; Να σημειωθεί στα πρακτικά!!!

    Mike οκ πλάκα κάνω, αν και όπως σου είπα ήδη καλύτερα να έχεις ξεχωριστό blog για σινεμά.
    Τα περί αλλεργίας πήγαιναν στο αθλητικό πάντως αλλά όπως το βλέπω κολλάει και στο πολιτικό. Κίτρινο παντού! Και μαύρο 🙂

  11. costello Says:

    Τί να πω, έχω ξαναεξηγηθεί πολλές φορές για αυτό το φιλμ, μάλλον θα συμφωνήσω.

    Αλλά το ΔΑΜΑΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΚΥΜΑΤΑ είναι ταινιάρα!!!

  12. zamuc Says:

    Θα διαγωνήσω ρε Costello, από τις λίγες του Trier που δεν μου άρεσε το Δαμάζοντας. Ίσως να έχω λάθος, να πρέπει να το ξαναδώ κάποια στιγμή

  13. costello Says:

    Θα σου έλεγα να το ξααδοκιμάσεις βασικά όποτε έχεις όρεξη, ναι.

  14. argiris_cinefil Says:

    Δυστυχώς ο Τριέρ με αυτήν την ταινία έκανε ένα μεγάλο ατόπημα. Δεν πειράζει όμως του το συγχωρώ (αρκεί να μην συνεχίσει έτσι) γιατί ο άνθρωπος μας έχει δώσει τα αριστουργήματα “Δαμάζοντας τα κύματα”, “Χορεύοντας στο σκοτάδι” και το “Dogville” και άλλες ενδιαφέρουσες ταινίες από την πρώτη του περίοδο. Εντάξει zamuc, συμφωνώ για το πρώτο πεντάλεπτο και ότι την ταινία την έχει κάνει με ιδιαίτερο στυλ (εξάλλου για τον Τριέρ μιλάμε που ξέρουμε τι μπορεί να κάνει ως σκηνοθέτης), αλλά εμένα αυτό δεν μου λέει τίποτα. Όταν τελείωσε η ταινία ένοιωσα ότι παρακολούθησα μια κακή ταινία. Ο Τριέρ την έκανε απλά για να προκαλέσει, σε μια περίοδο μάλιστα όπου δεν ήταν ψυχικά καλά (ο ίδιος το έχει πει) κι έβγαλε τα εσώψυχά του πάνω σε αυτήν. Ε, εγώ αυτό το αποτέλεσμα δεν το λέω ταινία, αλλά απλά το ότι έκανε την ψυχοθεραπεία του. Ξέρω ότι είναι αυστηρά τα λόγια μου για την ταινία αλλά αυτή είναι η γνώμη μου.

    0: Κακή

    0: Κακή / 1: Μετριότατη / 2: Απλώς ενδιαφέρον / 3: Καλή / 4: Πολύ καλή / 5: Αριστούργημα

    Υ.Γ.: Για όσους ενδιαφέρονται για πραγματικά σοκαριστικές ταινίες τους προτείνω να δουν το “Σάλο, 120 μέρες στα σόδομα” του Pier Paolo Pasolini και την πιο σοκαριστική ταινία που έχει γίνει για πολλούς το “Το ολοκαύτωμα των κανίβαλων – Cannibal Holocaust (1980)”.

  15. zamuc Says:

    Το Cannibal Holocaust θέλω να το δω εδώ και πολλά χρόνια, το έχω σε dvd αλλά όλο το αναβάλλω. Δεν φοβάμαι το σοκ πάντως όσο σκληρό και αν είναι…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: