Youth Without Youth

youth without youthYouth Without Youth (2007) του Francis Ford Coppola. Μία δεκαετία μετά την τελευταία φορά που κάθισε πίσω από την κάμερα και μία δεκαπενταετία χωρίς πραγματικά καλή ταινία, η επιστροφή του Coppola στη σκηνοθεσία αποτελεί αν μη τι άλλο είδηση. Και φυσικά η επιστροφή θα γινόταν μόνο για κάτι πολύ προσωπικό και μακριά από τα μεγάλα στούντιο και τις υπερπαραγωγές. Εκτός από τη σκηνοθεσία λοιπόν υπογράφει και το σενάριο (βασισμένο σε βιβλίο του ρουμάνου φιλόσοφου Mircea Eliade) και αναλαμβάνει την παραγωγή. Το να κρίνω ένα τόσο σπουδαίο σκηνοθέτη στα γεράματα για το τεχνικό κομμάτι το θεωρώ άτοπο και δεν θα αναζητήσω την αιτία σε κάποιες ατέλειες που ίσως εντοπιζονται, αν δηλαδή είναι επιλογή, απλά απροσεξία ή οφείλονται σε έλλειψη πόρων. Πάνω κάτω τα ίδια πιστέυω και για το σενάριο το οποίο από κάποιο σημείο και μετά με προβλημάτισε ιδιαίτερα. Αυτό που μου έμεινε πάντως μετά από την προβολή είναι ότι ο δημιουργός βάζει την ψυχή του στο έργο και σε μεγάλο βαθμό το μεταδίδει στον θεατή.

1938 Ρουμανία. Γερασμένος επιστήμονας μεταμορφώνεται σε ακμαίο τριαντάρη μετά από χτύπημα αστραπής. Ο χρόνος γυρίζει πίσω για αυτόν, ο χρόνος που τόσο του έλειπε προς το τέλος της ζωής του. Ο χρόνος που δεν του επέτρεψε να ολοκληρώσει το μεγάλο του έργο. Ο χρόνος που του πήρε μακριά την αγάπη και τον άφησε να πεθάνει μόνος.

Οι φιλοσοφικές συζητήσεις πάνε και έρχονται στην ταινία, όπως και τα πισωγυρίσματα του χρόνου, οι αρχαίες γλώσσες και οι αναζητήσεις για την πνευματικότητα του ανθρώπου. Πέρα από ένα προσγειωμένο μισάωρο εισαγωγής στην κατάσταση του ήρωα η μπάλα μετά ψιλοχάνεται σε ότι αφορά στην πλοκή. Συνολικά αφήνει την αίσθηση μίας καλής ταινίας που απέχει αρκετά από το να σε συνεπάρει, κάτι που σίγουρα θα ήθελε να κάνει καθότι με το θέμα που πραγματεύεται θα μπορούσε με λίγη προσοχή και πολλή μαεστρία να μας ταξιδέψει.

Καλές ερμηνείες από Tim Roth και Bruno Ganz, σε ρηχά νερά οι υπόλοιποι.

Advertisements

4 Responses to “Youth Without Youth”

  1. Michael Corleone Says:

    Κι εγώ δεν θέλω να κριτικάρω τον Κόπολα, είναι εδώ και χρόνια “καμμένο” χαρτί αλλά οι μεγάλες ταινίες του δεν θα ξεχαστούν ποτέ.
    Το συγκεκριμένο το θεώρησα μέτριο.
    Να σου πω και την πλήρη αλήθεια ήθελα μια στέρεα θεματική.

  2. kioy Says:

    Χμ, εμένα με συνεπήρε απ’ το πρώτο λεπτό! Τεχνικά δε μου φάνηκε αδύναμο. Σεναριακά καθόλου άστοχο. Κινημτογραφικά εξαιρετικά προσωπικό! Από έναν Coppola που βάζει για τα καλά τον εαυτό του μέσα!

    Καλημέρες!

  3. zamuc Says:

    Έχω διαβάσει το κείμενο σου. Είναι σίγουρα καλή ταινία αλλά μου έκανε εντύπωση που σε τράβηξε τόσο πολύ. Σεναριακά δεν θα το έλεγα άστοχο αλλά ίσως λίγο πιο συμπαγες να ήταν καλύτερο όπως λέει και ο Corleone πιο πάνω

  4. costello Says:

    Αϊ αμ μπακ, που θα έλεγε και ο Πανίκας μιμούμενος τον φίλο του ‘Αρνι.

    Σχετικά με την ταινία τα έχω ξαναπεί: Πολύ, πολύ κούραση, ατυχής προσπάθεια συγχώνευσης πολλών μεγάλων θεμάτων (χρόνος, έρωτας, χαμένες και δεύτερες ευκαρίες) χωρίς επιτυχία, μόνο ο Ροθ (πολύ υποτιμημένος ηθοποιός) με άρεσε.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: