Knowing

knowing posterKnowing (2009) του Alex Proyas. Πάντα έχω μία μικρή ανυπομονησία και μία μικρή ελπίδα για τέτοιου είδους ταινίες αν και ξέρω τελικά ότι σχεδόν σίγουρα θα αποδειχθούν πατάτες. Στη συγκεκριμένη περίπτωση υπήρχε και το όνομα του Proyas, ο οποίος έχει αραιή φιλμογραφία με προσεγμένες ταινίες. Επιπλέον τα τελευταία χρόνια έχω μεγάλη ανυπονησία να δω κάθε νέα ταινία που πρωταγωνιστεί ο Nicolas Cage για να δω σε ποια καινούρια βλακεία έχει αναλωθεί ο άλλοτε ταλαντούχος ηθοποιός. Μετά από μία ώρα προβολής, στη μέση περίπου της ταινίας και καθώς σκεφτόμουν όλα αυτά, έβλεπα αρκετά ευδιάκριτα την πιθανότητα να έχω κάνει λάθος. Όχι για το δεύτερο. Cage και υποκριτική είναι τσακωμένοι εδώ και πολλά χρόνια. Για το πρώτο όμως…

Η ταινία είχε ένα συμπαγές στόρι, βασισμένο βέβαια σε κάποιο ανεξήγητο γεγονός, το οποίο θα έπρεπε σιγά σιγά να ξεκαθαρίσει. Ο Proyas έκανε αρκετά καλά τη δουλειά του με συμπαθητική ατμόσφαιρα και μία-δύο εντυπωσιακές σκηνές. Κάπου εκεί όμως η ταινία άρχισε να προδίδεται από το σενάριο, το οποίο κατέληξε *SPOIILER* σε εξωγήινα πλάσματα και στη συντέλεια του κόσμου *SPOIILER* απογοητεύοντας με βαθειά για ότι είχα παρακολουθήσει στο πρώτο μισό της. Τουλάχιστον στο φινάλε υπήρχε μία πολύ εντυπωσιακή σκηνή για να διασκεδάσει κάπως τις εντυπώσεις.

Κάποια στιγμή χρωστάω δύο λόγια ακόμα (εκτός από τα σημερινά και αυτά) για τον Nicolas Cage, τον ηθοποιό που έχω πιστέψει λίγους και με έχει απογοητεύσει όσο κανένας άλλος. Ίσως σε ένα από τα επόμενα post για κάποια υπερταινία από αυτές που έχει παίξει τελευταία, καθότι βλέπω στο imdb ότι υπάρχουν 3-4 πρόσφατες ταινίες του που δεν έχω δει οπότε σίγουρα θα τον ξαναβρούμε σύντομα μπροστά μας.

Advertisements

9 Responses to “Knowing”

  1. Michael Corleone Says:

    Μοιραζόμαστε την ίδια απογοήτευση για τον Κέιτζ αλλά πιστεύω στο ταλέντο του Πρόγιας καιρό τώρα.
    Δυστυχώς κι αυτός μου τα έχει χάλάσει, ξέρεις θεωρω καλύτερη ταινία επιστ. φαντασίας μετα την Οδύσσεια και το Blade Runner το Dark City, ίσως σου φανεί υπερβολικό.

  2. giota Says:

    Αμοιβαία τα αισθήματα για τον Cage.
    Η ταινία είχε πολύ καλές προδιαγραφές πριν εισάγει το θέμα εξωγήινοι και λοιπά μπαρμπούτσαλα μέσα.

  3. zamuc Says:

    Corleone είδα το DArk City μία μόνο φορά όταν είχε βγει πριν 10 χρόνια και πρέπει να το ξαναδώ για να το συζητήσουμε αλλά δεν μου κάνει καμία εντύπωση να το βάζει κάποιος ψηλά σε μία λίστα με ταινίες επ.φαντ. Κάθε άλλο

    Γιώτα συμφωνούμε

  4. zisis Says:

    Αυτές τις ταινίες τις έχω κατατάξει στη λίστα “Ταινίες για την τηλεόραση κάποιο βράδυ που βαριέμαι”! Το Next το είδα πριν λίγες μέρες και επιβεβαιώθηκε η θέση του σ’αυτή τη λίστα. Τώρα για το Knowing δεν ξέρω. Θα το δω σύντομα λόγω Proyas και μόνο.

    Μήπως έπαιξε κάποιο ρόλο στις κινηματογραφικές επιλογές του Cage οι πλαστικές που έχει κάνει πάνω στη φάτσα του; Μήπως θέλει να προλάβει να παίξει καμιά δεκαριά περιπέτειες πριν “φανεί” ότι έχει γεράσει και δεν μπορεί να καρπωθεί φράγκα από τέτοιες παραγωγές; Μόνο αυτός το ξέρει….

  5. costello Says:

    Ο Κέιτζ ανήκει στους ηθοποιούς που ξεκινούν εντυπωσιακά, κάνουν μεγάλη κοιλιά στην καριέρα τους κι έπειτα από μια εντυπωσιακή ταινία-comeback ξαναπαίρνουν την κάτω βόλτα. Άλλα τέτοια παραδείγματα είναι ο Τζον Τραβόλτα, ο Μπεν Κίνγκσλεϊ, ελπίζω να μη γίνει και ο Μίκι Ρουρκ…

  6. coachp Says:

    Απο τη στιγμή που πήδαγε την Πατρισια Αρκετ, δεν έχει σημασία η μετέπειτα καριέρα του, αφού άδειασε ψυχικά.
    Δηλαδή, οταν γ@μας, μετά δεν είσαι τελείως κενός??? Αυτο έπαθε και οι ταινίες αλλά και ερμηνείες του είναι άθλιες πια. Εχω ρεπορτάζ απο μέσα και ξέρω! Μπου χα χα χα!

  7. Konstantinos Says:

    Όταν παίζεις σε 10 ταινίες στα τελευταία 4 χρόνια και όταν είναι έτοιμες να βγουν στις αίθουσες άλλες 5(!) μέσα στο 2009, δε μπορείς να έχεις απαιτήσεις για ποιότητα, δυστυχως.

    Αρκετά σκοτεινή και μυστηριώδης (αν και όχι σαν τα πρώτα του Proyas), με ενδιαφέρον και μια Ε Ξ Α Ι Σ Ι Α σκηνή στη πτώση του αεροπλάνου!

    Δεν έχει πολύ δράση και όσο πλησιάζει το τέλος καταλαβαίνεις τον …καλο σκοπό των …κακών, αλλά γενικά παιδια, εμενα μου αρεσε, χάρη κυρίως στη σκηνοθεσία καθώς η ίδια ιστορία από άλλον θα μπορούσε να γίνει πιο ελαφριά και μέτρια και καθόλου μυστηριώδη και καλή.

  8. Yannis Radios Says:

    Ειναι απο τις ταινιες που εχουν αυτο το σπανιο χαρακτηριστικο να σου βγαζουν ενα θυμο ασυγκρατητο. Εβρισα, εφτυσα, πεταξα πατατακια στην οθονη.
    Απιστευτα γελοιος ηθοποιος!
    Εκνευριζομαι ακομα οσο σκεφτομαι αυτες τις εκφρασεις ηλιθιου που επαιρνε και το να μιλαει συνεχως σφυριζοντας μεσα απο τα δοντια.
    Αθλιος!
    Η ταινια ενα τερατουργημα, εσκατολογικη, χωρις ηθικο ερμα.
    Οι σκηνες που εκβιαζουν την αγωνια του θεατη γελοιες.

    Το Νταρκ Σιτυ ηταν για μια πολη που οι ανθρωποι αλλαζαν συνεχως ρολους και σκηνικα χωρις να θυμουνται τιποτα;
    Εξαιρετικη!

  9. zamuc Says:

    Yannis σε βρίσκω λίγο υπερβολικό αλλά σε καταλαβαίνω

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: