The Art Of Negative Thinking [Kunsten å tenke negativt]

the-art-of-negative-thinkingThe Art Of Negative Thinking (2006) του Bård Breien από τη Νορβηγία. Η σύντροφος του καθηλωμένου σε καροτσάκι Geirr προσκαλεί ομάδα υποστηρίξης ατόμων με ειδικές ανάγκες σε συνάντηση με σκοπό να προσπαθήσει μεταστρέψει την αρνητική στάση  του άντρα της απέναντι στη ζωή. Η συνάντηση  θα καταλήξει σε αποτυχία ως προς τον αρχικό σκοπό της λόγω της επαναλαμβανόμενης άρνησης του Geirr να συμμετέχει και θα οδηγήσει σε κρίση των σχέσεων μεταξύ των μελών της ομάδας.

Δεν μπορώ να μπω στο βάθος της υπόθεσης. Δεν μπορώ να κρίνω κατά πόσο ένας άνθρωπος σε τέτοια θέση πρέπει να είναι αισιόδοξος ή απαισιόδοξος, θετικός ή αρνητικός απέναντι στη ζωή. Ο Breien τολμάει να ασχοληθεί με ένα θέμα που άλλοι  θα θεωρούσαν ταμπού και μάλιστα με αρκετά ανάλαφρη διάθεση, χωρίς ηθικά διδάγματα και μεγάλες κουβέντες. Αυτό του το αναγνωρίζω αλλά από εκεί και πέρα, για να πω την αλήθεια, δεν θεωρώ ιδιαίτερα επιτυχημένο το αποτέλεσμα.

Βραβείο σκηνοθεσίας στο Karlovy Vary για το νορβηγό και μερικές ακόμα διακρίσεις σε Τσεχία και Νορβηγία.

Advertisements

3 Responses to “The Art Of Negative Thinking [Kunsten å tenke negativt]”

  1. caesar Says:

    Έχω την εντύπωση ότι ο πρωταγωνιστής με τον ανορθόδοξο τρόπο συμπεριφοράς του κατάφερε ν’ απελευθερώσει τα πραγματικά συναισθήματα όλων των υπολοίπων που κρατούσαν ερμητικά κλειστά για διάφορους λόγους. Η απώλεια της ανεξαρτησίας του ανθρώπου, κινητικά και ψυχολογικά είναι η σημαντικότερη σ’ αυτές τις δύσκολες καταστάσεις.
    Μου θύμισε λίγο και το μεγαλειώδες “One Flew over the Cuckoos`s Nest”

  2. zamuc Says:

    Δεν διαφωνώ

  3. dunno Says:

    τη θυμάμαι σαν μία από τις δημοσιογραφικές προβολές που είχα κάτσει σχεδόν με το ζόρι επειδή δεν είχα τίποτα καλύτερο να κάνω, δεν ήξερα τίποτα γι’ αυτή και πίστευα ότι θα δω κάτι πολύ βαριά ξενόγλωσσο κοινωνικό. ίσως ήταν οι χαμηλές προσδοκίες μου, ίσως ήταν όντως κάτι ξεχωριστό με την ίδια την ταινία, πάντως βγήκα από την αίθουσα με χαμόγελο, και ειλικρινά ήταν πολύ ευχάριστη έκπληξη για μένα, το πόσο πολύ τη φχαριστήθηκα. βέβαια, σε καμία περίπτωση δε μου θύμισε τη “φωλιά του κούκου”. ίσως λίγο τους “ηλίθιους” του Trier.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: