Milk

milkMilk ( 2008 ) του Gus Van Sant. Η ιστορία του Harvey Milk του πρώτου ανοιχτά δηλωμένου ομοφυλόφιλου που εκλέχτηκε σε δημόσια αξίωμα στις ΗΠΑ. Η τανία καταπιάνεται με τα χρόνια της ενασχόλησης του με τα κοινά από τις αρχές της δεκαετίας του ’70 δηλαδή περίοδο που ο Milk εγκαθίσταται στο San Francisco έως το Νοέμβριο του 1978 οπότε και δολοφονήθηκε μέσα στο δημαρχειακό μέγαρο της πόλης. Επιλογή σοφή κατά τη γνώμη μου καθότι αυτό που κυρίως ενδιαφέρει το θεατή είναι η πολιτική-ακτιβιστική δράση του Milk και όχι η παιδική του ηλικία ή τα πιθανά νεανικά του ξεσαλώματα, τα οποία βέβαια θα μπορούσαν να δώσουν μία περισσότερο πικάντικη χροιά στο όλο εγχείρημα. Και ως εδώ όλα καλά με τον ιδιαίτερα συμπαθή Van Sant ο οποίος προς απογοήτευση μας εγκαταλείπει προς το παρόν το δρόμο των κινηματογραφικών αναζητήσεων και πειραματισμών που ακολούθησε τα τελευταία χρόνια (και που τόσο μας άρεσαν). Αυτό βέβαια είναι ως ένα βαθμό κατανοητό, έχουμε να κάνουμε με μία πολιτική βιογραφία είναι δύσκολο κάποιος να μην διαλέξει ένα στρωτό δρόμο -αν και το έκανε με επιτυχία πρόσφατα ο Paolo Sorrentino στο Il Divo ( 2008 ). Όπου μπορεί ο Van Sant επιχειρεί 1-2 εύκολα σκηνοθετικά κολπάκια αρκετά ευχάριστα για το θεατή, ειδικά στην αρχή με την εναλλαγή παλιάς εικόνας με κόκκο, ασπρόμαυρα πλάνα κτλ. Το βασικό πρόβλημα της ταινίας και στο οποίο ενδεχομένως πέρα από το σκηνοθέτη να φέρει μεγάλη ευθύνη και το σενάριο του Dustin Lance Black, νομίζω πως είναι το ότι φλερτάρει σε επικίνδυνο βαθμό με την αγιοποίηση του Milk. Δεν είμαι γνώστης της ιστορίας του, ίσως είναι απλά θέμα διαίσθησης αλλά αδυνατώ να πιστέψω ότι αυτός ο αναμφισβήτητα πρωτοπόρος και αγωνιστής ήταν τόσο αθώος, σωστός και ηθικός στα πολιτικά και άλλα παιχνίδια που παίζοταν εκείνη την εποχή. Και ναι μεν στην ταινία εμφανίζεται σε κάποιο βαθμό να συμμετέχει και αυτός σε τέτοια πάρε-δώσε αλλά το ύφος με το οποίο το δίνει ο Van Sant προκαλεί στο θεατή ένα αίσθημα συμπάθειας και αθώωσης του ήρωα. Κατά τα άλλα πρέπει να ομολογήσω ότι στην ταινία περιλαμβάνονται αρκετές συγκινητικές στιγμές από συγκεντρώσεις, πορείες, διαμαρτυρίες, πανηγυρισμούς, νίκες και ήττες του Milk και του “κινήματος”. Και αυτό δεν έχει να κάνει με το αν ο θεατής είναι gay ή όχι…

Η ερμηνεία του Sean Penn είναι όπως πάντα εξαιρετική ενώ από την άλλη δεν ξεχώρισα ιδιαίτερα κάποια ερμηνεία από τους δεύτερους ρόλους. Πιθανότατα γιατί -και εδώ θα συμφωνήσω με άλλους που έχουν αναφερθεί σε αυτό- δεν δόθηκε αρκετό βάθος στους υπόλοιπους χαρακτήρες πλην του πρωταγωνιστή αλλά κατά τη γνώμη μου ορθά επιλέχθηκε να γίνει κάτι τέτοιο. Όπως έγραψα και παραπάνω δεν πηγα στο σινεμά για να δω ποιους γκόμενους είχε ο Milk αλλά για να καταλάβω πως ξεσηκώνεται ένα κίνημα και ποια είναι η προσωπικότητα αυτού που βγαίνει μπροστά. Στα συν της ταινίας και η μουσική του Danny Elfman.

Στο σύνολο της πάντως, παρά τις όποιες αντιρρήσεις δεν παύει να είναι μία καλή ταινία, από τις καλύτερες ίσως φέτος και αυτό αποδεικνύεται φυσικά από τις 8 υποψηφιότητες στα OSCAR και μερικές ακόμα δεκάδες βραβεύσεις και υποψηφιότητες.

Advertisements

8 Responses to “Milk”

  1. fvasileiou Says:

    Η αγιοποίηση είναι το σύνηθες πρόβλημα των βιογραφικών ταινιών. Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι ότι ο Elfman εγραψε τη μουσική για μια τέτοια ταινία. Μάλλον θα ψάξω το soundtrack, από περιέργεια και μόνο.

  2. zamuc Says:

    Φώτη ίσως και εσύ έχεις συνδέσει τον Elfamn με τον Burton (κάτι που ισχύει και για εμένα) αλλά αν δεις σε πόσες και ποιες ταινιες έχει γράψει μουσική δεν θα εκπλαγείς καθόλου που το έκανε και για το MILK

  3. Annie Hall Says:

    Αρκετά ενδιαφέρουσα αν και λίγο βαρετή. Εμένα ο Penn δεν μου άρεσε πολύ. Σε κάποια σημεία μου θύμισε το I’m Sam. Πάντως την είδα ευχάριστα

  4. sakafiora Says:

    Το περίμενα ότι θα σου άρεσε… απααπαπαπαπ

  5. coachp Says:

    Εχει δίκιο ο ΦΒασιλείου οσον αφορά την αγιοποίηση.
    Εχει δίκιο η σακαφιόρα που το περίμενε να σου αρέσει… Σε έμαθε καλά…
    Εχει δίκιο η Ανι Χολ που την βαρέθηκε …λίγο την ταινία. Γιατί καλή ήτο.
    Εχω δίκιο που πιστεύω οτι είναι αλλη μια προπαγάνδα των ανδρών που έχουν διάμετρο κωλοτρυπίδας ισή με του κινέζικου τάληρου(7 πόντοι) για να μας δείξουν πόσο γαμάτο είναι να είσαι γκέι. ΠΟΥΣΤΡΑΚΙΑ ΠΑΝΤΟΥ. Γέμισε ο τόπος. Γκας Βαν Σαντ είσαι αδερφή του ελέους. Αν είσαι ομοφυλόφιλος εισαι οκ, αν εισαι πουστρα, στον ΚΑΙΑΔΑ!

  6. zamuc Says:

    Κανονικά θα έπρεπε τώρα να σε κράξω αλλά βαριέμαι. Σίγουρα κάποιος άλλος θα βρεθεί, θα αρχίστε να τσακώνεστε και θα μου το κάνετε το μαγαζί οίκο αλλά δεν βαριέσαι πάνω από όλα η ελευθερία του λόγου

  7. sakafiora Says:

    Εμένα δε μου αρέσει η στρατευμένη τέχνη γενικότερα οπότε είμαι υποκειμενική. Δε με ενδιαφέρει αν η ταινία μιλάει για την ομοφυλοφιλία ή οτιδήποτε άλλο. Με ενδιαφέρει να έχει λόγο ύπραξης και ποιότητα σαν τέχνη/διασκέδαση κι όχι σα ντουντούκα. Κι αυτή η ταινία δεν έχει τίποτα δυστυχώς.

  8. akar Says:

    χαχα,ημουν βεβαιος οτι θα εμφανιστει ο coach

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: