Οι σφουγγαράδες [Lovtsy gubok]

the_sponge_diversΜετά από φεστιβάλ συνηθίζω να γράφω τις ταινίες με τη σειρά που τις είδα χρονολογικά. Αυτή τη φορά θα κάνω μία εξαίρεση καθότι αυτή ήταν η ταινία που κυρίως ήθελα να δω στη Θεσσαλονίκη. Οι σφουγγαράδες (1960) του Μάνου Ζαχαρία ή μήπως του Manos Zakharias; Πέρα από το προσωπικό συναισθηματικό δέσιμο με τη συγκεκριμένη ιστορία, που κατέγραψα και για την ταινία Κάλυμνος πριν από λίγο καιρό, ήθελα οπωσδήποτε να δω κάποια ταινία αυτού του σπουδαίου δημιουργού. Μία ματιά στο βιογραφικό του (όχι απλά στη φιλμογραφία του) αλλά και τα λόγια που ακούστηκαν από αυτόν στο masterclass και στην προβολή της ταινίας αρκούν για να καταλάβει κανείς ότι εκτός από σημαντικός δημιουργός είναι και ένας εξαιρετικός άνθρωπος, ο οποίος πάνω από όλα διακρίνεται από μετριοφροσύνη και ταπεινότητα.

Για την ταινία δεν χρειάζεται να πούμε πολλά, είναι η πρώτη ταινία του Ζαχαρία και πρόκειται όπως και ο ίδιος είπε για μία ιστορία αγάπης με φόντο τους έλληνες σφουγγαράδες την εποχή του μεσοπολέμου. Η ταίνία στη Ρωσία έκοψε 21 εκατομμύρια εισιτήρια, ασύλληπτο πραγματικά αριθμό, για τον οποίο όμως ο σκηνοθέτης δεν σταμάτησε να επαναλαμβάνει ότι είναι το 1/10 ενός πληθυσμού που ίσως η μόνη μαζική διασκέδαση του τότε ήταν ο κινηματογράφος αλλά και για το πόσο σημαντικά εφόδια παρείχε η Mosfilm εκείνη την εποχή στους δημιουργούς στην ΕΣΣΔ ώστε να μπορούν να γυρίσουν ταινίες.

Στην ίδια προβολή είχαμε την τύχη να παρακολουθήσουμε και τη δεύτερη ταινία του Ζαχαρία, το μεσαίου μήκους Notsnoi pasazir (1962) δηλαδή “Νυχτερινός επιβάτης”, που αναφέρεται στο νυχτερινό ταξίδι στη Γαλλία ενός παράνομου αλγερινού και ενός γάλλου την εποχή του γαλλοαλγερινού πολέμου. Ο Ζαχαρίας επικεντρώνεται όπως πάντα στον άνθρωπο και ιδιαίτερα στη σχέση που αναπτύσσεται μεταξύ των δύο ταξιδιωτών και μάλιστα ο ίδιος υποδύεται τον έναν από τους δύο, για την ακρίβεια τον αλγερινό.

2 Responses to “Οι σφουγγαράδες [Lovtsy gubok]”

  1. a kiss Says:

    Η μεγαλυτερη εκπληξη του φετινου φεστιβαλ για μενα ηταν η γνωριμια μου με τις ταινιες του Μανου Ζαχαρια. Δεν τον ειχα ακουσει-ισως γιατι εχω μια προκαταληψη στον ελληνικο κινηματογραφο- αλλα βλεποντας τις ταινιες του εντυπωσιαστηκα. Περα απο τις ταινιες του με κερδισε το ηθος και η σεμνοτητα του ενδεικτικο αυτου στην συζητηση που εγινε μετα πως η υπεροχη φωτογραφια οφειλεται αποκλειστικα στον εξαιρετικο οπερατερ που ειχε…
    οσο για το κεντρικο μηνυμα των ταινιων του ειναι ευθυνη που πρεπει να αναλαμβανει κανεις για τις πραξεις του.

    αξιζει να τον γνωρισουμε καλυτερα και οσοι ειναι ακομα θεσσαλονικη ας επισκεπτουν το γαλλικο ινστιτουτο στην εκθεση φωτογραφιας «Ο ταξιδιώτης της μνήμης» του Μανου Ζαχαρια που θα διαρκεσει ως τις 25 Νοεμβρη

  2. zamuc Says:

    Ευχαριστούμε για την πολύτιμη πληροφορία για την έκθεση αλλά μήπως είδες την ώρα και την ημερομηνία τη στιγμή που το έγραφες;

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: