Der Baader Meinhof Komplex

bmc11The Baader Meinhof Complex ( 2008 ) του Uli Edel. Η ιστορία της επαναστατικής οργάνωσης RAF (Rote Armee Fraktion ή στα ελληνικά Φράξια Κόκκινος Στρατός) στη μεγάλη οθόνη. Η ιστορία είναι τόσο δυνατή από μόνη της που εύκολα καταλαβαίνει κανείς ότι πρόκειται για μία πολύ ενδιαφέρουσα ταινία. Βέβαια εδώ μπορούμε να μιλήσουμε για το αντίθετο από αυτό που λέγαμε χθες για το Gomorra. Εδώ ο δημιουργός επιλέγει τον περισσότερο φαντεζί δρόμο και η ταινία πραγματικά θυμίζει ένα μεγάλο μπλοκμπάστερ. Πέρα από αυτό, καταγράφει χωρίς να διαλέγει μεριά και χωρις να παίρνει ξεκάθαρη θέση. Δίνει μεγαλύτερη βάση στα γεγονότα παρά στους χαρακτήρες όπου πλην των βασικών πρωταγωνιστών δεν δίνει βάθος σε κανένα άλλο. Αλλά και στα γεγονότα  σίγουρα δεν έχει γίνει πλήρης καταγραφή. Παρόλες τις αδυναμίες της πάντως μπορώ να πω ότι μου άρεσε ιδιαίτερα και ότι τα 150 λεπτά της όχι μόνο δεν με κούρασαν αλλά μου φάνηκαν λίγα. Και το τονίζω αυτό για πολλούς που πιθανότατα να την αποφύγουν μόλις αντικρύσουν τη διάρκεια σε συνδυασμό με το ζήτημα που πραγματεύεται. Αρκετά καλές και οι ερμηνείες πρωτίστως από την Mαrtina Gedeck αλλά και τους υπόλοιπους του cast από τους οποίους σίγουρα ξεχωρίζει ο Bruno Ganz αλλά και το νέο αίμα Johanna Wokalek και Moritz Bleibtreu, αν και ο τελευταίος σε λίγο θα θεωρείται παλιός!

Βασισμένο σε βιβλίο του Stefan Aust θα αποτελέσει τη συμμετοχή της Γερμανίας στις επερχόμενες υποψηφιότητες των Oscar.

Advertisements

7 Responses to “Der Baader Meinhof Komplex”

  1. Nathalie Says:

    Νομίζω ότι 5 πράγματα να είχε διαβάσει/ακούσει/δει/κλπ. κάποιος για την οργάνωση θα καταλάβαινε πως παίρνει έμμεσα θέση ο σκηνοθέτης. Πολύ μέτρια ταινία ενώ θα μπορούσε να απογειωθεί.

  2. zamuc Says:

    Πες μας λοιπόν τη θέση που παίρνει έμμεσα, αφού είναι τόσο εμφανές γιατί προσωπικά δεν το είδα.
    Μπορεί να μην απογειώνεται αλλά μια χαρά μου φάνηκε

  3. Nathalie Says:

    Ε τώρα αν παρουσιάζει μια από τις μεγαλύτερες τρομοκρατικές οργανώσεις σαν μια παρέα κακομαθημένων μικροαστών που νόμιζαν ότι ήρθαν για να σώσουν τον κόσμο με έλλειψη πολιτικοποίησης και πολιτικών κινήτρων (πχ. βλέπε Baader), σαν κάτι τύπους “παραστρατημένους” που κάναν χαβαλέ (με εξαίρεση ίσως κάποιες ελάχιστες στιγμές της Μάινχοφ) δε δείχνει κάτι;; ΟΚ δεν το φωνάζει και από ένα σημείο και έπειτα η ταινία γίνεται αστυνομικό χωρίς ίχνος πολιτικής αλλά μέχρι εκεί νομίζω πως παίρνει θέση και είναι όλα αυτά που γράφω πιο πάνω.

  4. zamuc Says:

    Διάβασα και το κείμενο στο blog σου… μακάρι να έχεις δίκιο για το ποιοι ήταν τα μέλη της RAF
    10 χρόνια και μια 17Ν πριν μπορεί να πίστευα αυτό που πιστεύεις και εσύ
    Σήμερα ο Edel μου φαίνεται αρκετά δίκαιος
    Δεν υιοθέτησε τα περί αυτοκτονίας, δεν έκρυψε τα λευκά κελιά και τους βασανισμούς ανέδειξε τα προβλήματα της εποχής με την αστυνομική βία και τις κοινωνικές ανισότητες κτλ. Απλά θεώρησε ότι για να φτάσεις σε τέτοιο σημείο όπως οι Baader και Ensslin πρέπει να σε διακατέχει μια σχετική αστάθεια χαρακτήρα και μία άγνοια κινδύνου
    Θεωρώ ότι οι πρακτικοί ποτέ δεν έχουν το υπόβαθρο των θεωρητικών χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν εξαιρέσεις
    Παρόλα αυτά δεν θα διαφωνήσω ότι ίσως το παραέκανε με τον τρόπο που σκιαγράφησε τους χαρακτήρες αλλά πέρα από αυτό δεν παίρνει θέση υπέρ ή κατά της οργάνωσης, πράγμα που ήμουν σίγουρος ότι θα κάνει (το κατά φυσικά) αλλά με διέψευσε

  5. Lafkadio Says:

    A μπράβο! Η αντίθεση με το Γόμορα ήταν το πρώτο που σκέφτηκα κι εγώ. Και οι δύο με μεγάλη δόση-διάθεση να ενημερώσουν για γεγονότα. Αλλά, το Γομόρα με ένα ωραίο decoupage, το Σύμπλεγμα πιο πολύ με το κοφτό του μοντάζ. Γενικά, το αίσθημά μου ήταν, όταν είδα το Γόμορα υπέφερα στην αίθουσα, αλλά μόλις έφτασα σπίτι όλα τα νοήματά του έδεσαν μέσα μου και μου έβγαζαν νόημα, στο Σύμπλεγμα όταν ήμουν στο σινεμά ένιωσα τρομερή συναρπαγή κι ενδιαφέρον, αλλά στο σπίτι άρχισε να μπάζει νερά και να καταρρέει σαν πύργος Τζέγκα.

    Τελικά με τις “αυτοκτονήσεις” δεν κατάλαβα πώς το παρουσίασε. Στο τέλος, νομίζω το παρουσίασε ως πραγματικές “αυτοκτονίες”, νομίζω, όχι; Το λέω, γιατί στις μισές κριτικές διαβάζω το ένα, και στις άλλες μισές το άλλο…

  6. zamuc Says:

    Lafkadio συμφωνώ αλλά η “τρομερή συναρπαγή κι ενδιαφέρον” εντός της αίθουσας δεν είναι λίγο πράγμα για εμένα. Κι ας μπάζει μετά. Γι αυτό πάω σινεμά για να με συνεπάρει
    Το πως παρουσίασε τις “αυτοκτονησεις” νομίζω είναι σαν να λέει “ΔΕΝ ΠΑΙΡΝΩ ΘΕΣΗ”. Δείχνει πτώματα και δίπλα όπλα. Δεν λέει ποιος τράβηξε τη σκανδάλη. Ή δεν θυμάμαι καλά;

  7. Lafkadio Says:

    Nομίζω καλά το λες και τελικά ίσως λίγο την αδικούμε την ταινία, όσοι την κατηγορήσαμε, για το ότι “δεν ήταν πιο αποφατική΄στο συγκριμένο θέμα”, όπως λ.χ. έγραψα εγώ. Και, ναι, κι εγω πάω στο σινεμά για να με cineπάρει, αλλά και για να με cineσηκώσει, για να κάνω και τα cine-λογοπαίγνια, που αρέσουν στον cine-παρμένο, αλλά και σε άλλους cinebloggers

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: