Still Life [Sanxia haoren]

Το Still Life (2006) του Zhang Ke Jia καταπιάνεται με ένα πολύ σημαντικό ζήτημα και μάλιστα ιδιαίτερα επίκαιρο για την Κίνα των τελευταίων ετών, που ετοιμαζόταν πυρετωδώς για τους Ολυμπιακούς αγώνες στο Πεκίνο. Το ζήτημα αυτό είναι η ανάπτυξη κυρίως του τεχνικού και κατασκευαστικού τομέα αλλά και η γενικότερη εισαγωγή του Κινέζου σε ένα διαφορετικό περισσότερο δυτικό τρόπο ζωής. Ή πιο σωστά η μετάβαση μέρους του πληθυσμού στο δυτικό τρόπο ζωής την ώρα που οι περισσότεροι θα ζουν στη φτώχια και την εξαθλίωση.

Αλλά ας τα πάρουμε με τη σειρά. Με παράδειγμα τη κατασκευή ενός μεγάλου φράγματος, η ταινία εξετάζει τις επιπτώσεις μιας τέτοιας προόδου κυρίως σε προσωπικό, ανθρώπινο επίπεδο. Ο πρωταγωνιστής επιστρέφει στον τόπο του μετά από χρόνια και συνειδητοποιεί ότι το χωριό του βρίσκεται κάτω από το νερό. Χιλιάδες χρόνια ιστορίας σβήστηκαν σε μία στιγμή, όταν λειτούργησε το φράγμα. Όλοι οι κάτοικοι του χωριου αναγκάστηκαν να αλλάξουν κατοικία και έτσι ο πρωταγωνιστής καλείται να ψάξει να βρει την πρώην γυναίκα του, για να μπορέσει να δει την κόρη του. Το παράδειγμα δεν είναι ακραίο, έχει συμβεί και στην Ελλάδα. Θυμάμαι πρόσφατα στην T.V. έβλεπα για κάποιο φράγμα που είχε εξαφανίσει ένα ολόκληρο χωριό και την εικόνα δακρυσμένου κατοίκου του χωριού που πάει στην περιοχή όποτε πέφτει η στάθμη του νερού, για να δει το πατρικό του σπίτι που αναδύεται από το νερό. Θα μπορούσαμε να επεκταθούμε και στις καταστροφικές συνέπειες που έχουν στη φύση τέτοια έργα, που είναι και σαφώς πιο σημαντικό ζήτημα από το προσωπικό δράμα. Αλλά καλύτερα να μην το κάνουμε. Δεν είμαστε εναντίον των τεχνικών έργων, κάθε άλλο, αρκεί να γίνονται όταν είναι απαραίτητα και με σεβασμό προς το περιβάλλον και τον άνθρωπο.

Όσο για την ταινία είναι άριστη ως αφορμή για συζήτηση, αλλά η αλήθεια είναι ότι βαρέθηκα αρκετά όταν την παρακολούθησα. Πολυβραβευμένη πάντως, θριαμβεύτρια στη Βενετία το 2006 αλλά ας μου επιτραπεί να πω, σεβόμενος πάντα το χαρακτήρα και το σκεπτικό των επιτροπών στα φεστιβάλ, ότι δεν το άξιζε όταν συνυποψήφια ήταν για παράδειγμα τα Children of Men (2006) και The Fountain (2006). Το τελευταίο μάλιστα, αν θυμάμαι καλά, είχε φάει γερή γιούχα τότε!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: