Goal II: Living the Dream

Μου κάνει εντύπωση το γεγονός ότι και το Goal II: Living the Dream του Jaume Collet-Serra πάει κατευθείαν για κυκλοφορία σε dvd χωρίς να περάσει από τις ελληνικές αίθουσες. Όχι δηλαδή ότι είναι και τίποτα το ιδιαίτερο. Μία από τα ίδια με το Goal! είναι, ίσως και χειρότερο. Για τους έλληνες θεατές υπάρχει ένα έξτρα ενδιαφέρον καθώς στην πρώτη νίκη που επιτυγχάνει η ομάδα του πρωταγωνιστή στο Champions League έχει ως αντίπαλο ελληνική ομάδα. Ποια άραγε;

Πάντως πρέπει να ομολογήσω ότι οι σκηνές από το γήπεδο είναι πολύ δυνατές όπως και στην πρώτη ταινία και πολύ εντυπωσιακό το πάντρεμα φάσεων από πραγματικούς αγώνες με τις αντίστοιχες σκηνοθετημένες.

Once in a Lifetime: The Extraordinary Story of the New York Cosmos

Πολύ ωραίο ντοκυμαντέρ το Once In a Lifetime: The Extraordinary Story of the New York Cosmos (2006) των Paul Crowder και John Dower. Όπως φαίνεται και από τον υπερμεγέθη τίτλο πρόκειται για την ιστορία της ποδοσφαιρικής ομάδας Cosmos της Νέας Υόρκης η οποία μεσουράνησε στα τέλη της δεκαετίας του ‘70. Έφτασε μάλιστα να έχει στις τάξεις της ποδοσφαιριστές όπως ο Pele, o Franz Beckenbauer και άλλοι αστέρες. Εξαιρετικά ενδιαφέρον και για τη γενικότερη κατάσταση με το ποδόσφαιρο στις Η.Π.Α.

Μοναδικό μελανό σημείο η άρνηση του Pele να παραχωρήσει συνέντευξη στους δημιουργούς της ταινίας (για οικονομικούς άραγε λόγους; έχει δίκιο ο Diego που βγαίνει και του τα χώνει μου φαίνεται, αν και καλός είναι του λόγου του κι αυτός, μέχρι που τα πήρε από κάποιους εδώ για να κάνει τον περιπλανώμενο θίασο και να γίνει μέλος!!!!)

Victory

Σίγουρα υπάρχουν κι άλλες ταινίες γύρω από το θέμα του ποδοσφαίρου τις οποίες δεν έχουμε δει ή απλά ξεχνάμε. Θα κλείσουμε πάντως αυτό το μίνι αφιέρωμα “Σινεμά και ποδόσφαιρο” με την πλέον ιστορική “Απόδραση των 11″ ή αλλιώς Victory (1981) του John Huston. Αιχμάλωτοι των Γερμανών σχηματίζουν ποδοσφαιρική ομάδα για να δώσουν ένα αγώνα εναντίον των κατακτητών με σκοπό να αποδράσουν στο ημίχρονο…

Ασφαλώς δεν είναι η καλύτερη ταινία, δεν ξέρω αν είναι καν μια καλή ταινία, αλλά αναμφίβολα είναι στο μυαλό όσων εχουν το μικρόβιο της μπάλας μέσα τους. Και μόνο η παρουσία θρύλων του ποδοσφαίρου όπως Pele, Bobby Moore, Ardiles είναι αρκετή. Και απο κοντά Sylvester Stallone τερματοφύλακας, Michael Caine προπονητής και Max von Sydow ο κακός γερμανός.

Χούλιγκανς - Κάτω τα χέρια από τα νιάτα

Η cult ταινία Χούλιγκανς - Κάτω τα χέρια από τα νιάτα (1983) του Κώστα Καραγιάννη έχει περάσει πλέον στη σφαίρα του μυθικού. Ειδικά μετά την προβολή της στο 5ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ CULT ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ στο Gagarin 205 όπου και είχα την τύχη να την παρακολουθήσω. Απερίγραπτος χαβαλές και πραγματική αποθέωση τη στιγμή που ακούγεται η ιστορική ατάκα: “‘Οχι πατέρα, η αλήθεια βρίσκεται στους Sex Pistols“.

Δεν νομίζω ότι υπάρχει λόγος για σχόλια και κριτικές…

Η Φανέλα με το 9

Ότι πιο αξιόλογο έχει να επιδείξει ο ελληνικός κινηματογράφος σε ταινία σχετική με το ποδόσφαιρο, Η Φανέλα με το 9 (198 του Παντελή Βούλγαρη, βασισμένη στο βιβλίο του Μένη Κουμανταρέα. Η πορεία του ποδοσφαιριστή Μπιλ Σερέτη προς την κορυφή, από τα τοπικά πρωταθλήματα στη Θεσσαλονίκη και στη Β’ Εθνική κατηγορία εώς τη μεγάλη ομάδα της Αθήνας και τον πρωταθλητισμό, μέσα στο βρώμικο χώρο του ποδοσφαίρου και τελικά η πτώση και το γκρέμισμα των ονείρων από τα συμφέροντα και το κατεστημένο.

Θρυλικές οι σκηνές από τα γυρίσματα στο κατάμεστο γήπεδο της ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια με τη σκεπαστή σε μεγάλες δόξες.

Η ταινία προβλήθηκε στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και στο Βερολίνο όπου ήταν και υποψήφια για τη Χρυσή Αρκούδα.

The Year My Parents Went On Vacation [O Ano em Que Meus Pais Saíram de Férias]

The Year My Parents Went On Vacation (2006) του Cao Hamburger, Βραζιλία. Άλλη μια ταινία γύρω από το ποδόσφαιρο με πρωταγωνιστή ένα μικρό παιδί σε περίοδο διοργάνωσης παγκοσμίου κυπέλου και συγκεκριμένα αυτού του 1970 στο Μεξικό. Με τη διαφορά ότι η ταινία δεν είναι καθόλου παιδική, τουλάχιστον κατά τη γνώμη μου, αν και στο Βερολίνο προβλήθηκε σε τμήμα ταινιών για παιδιά. Στην ουσία πρόκειται για ένα δράμα με πολιτικές προεκτάσεις για την τότε δικτατορία στη Βραζιλία. Δεν ξέρω αν έχει κυκλοφορήσει σε dvd πάντως αξίζει τον κόπο να την ψάξει κανείς.

Υποψήφιο για τη Χρυσή Αρκούδα στο Βερολίνο και βραβείο κοινού στο φεστιβάλ του Ρίο στη Βραζιλία.

Purely Belter

Συμπαθητικό ταινιάκι το Purely Belter (2000) του Mark Herman. Δεν πρόκειται ακριβώς για ταινία για το ποδόσφαιρο αλλά περισσότερο γύρω από αυτό καθώς η ιστορία έχει να κάνει με δύο πιτσιρικάδες που κάνουν τα πάντα ώστε να μαζέψουν χρήματα για να αγοράσουν εισιτήριο διαρκείας για την αγαπημένη τους Newcastle United. Στα συν της ταινίας και το περασματάκι του Alan Shearer, καθώς έχουμε συνηθίσει τους ποδοσφαιρικούς αστέρες σε υπερπαραγωγές τύπου Goal! (2005), αλλά να που αυτός ο μύθος του αγγλικού ποδοσφαίρου δεν είχε πρόβλημα να εμφανιστεί και εδώ.

Υποψήφιο στα British Independent Film Awards και βραβεία σε Castellinaria Festival Internazionale del Cinema Giovane Bellinzona (Ελβετία), Festival Internacional de Cinema do Porto (Πορτογαλία), Giffoni Film Festival (Ιταλία).

The Game of Their Lives

The Game of Their Lives (2005) του David Anspaugh είναι η ιστορία της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου των Η.Π.Α. στο μουντιάλ του 1950 στη Βραζιλία, όπου παρά τις αντίξοες συνθήκες, η ερασιτεχνική ουσιαστικά αυτή ομάδα κατάφερε να πετύχει ένα μικρό θαύμα. Η ταινία δεν παύει να είναι μια αμερικανιά, παρόλα αυτά βρίσκω συμπαθητική την προσπάθεια, ειδικά αν αναλογιστούμε την απήχηση που έχει το ποδόσφαιρο στην Αμερική. Σε πρωταγωνιστικό ρόλο, ο ανεβασμένος από τους πρόσφατους 300 (2006), Λεονάιντας Gerard Butler.

There’s Only One Jimmy Grimble

Άλλη μια παιδική ταινία με θέμα το ποδόσφαιρο με τον ευφάνταστο τίτλο από το κλασικό αγγλικό σύνθημα There’s Only One Jimmy Grimble (2000) του John Hay. Παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σε σπίτι και σχολείο (και λόγω της ομάδας που υποστηρίζει) ο μικρός Jimmy από το Μάντσεστερ κάνει το ονειρό του πραγματικότητα και οδηγεί την ομάδα του σχολείου του στα τελικά του σχολικού πρωταθλήματος. Η ταινία μας αρέσει πολύ για ένα κυρίως λόγο. Ο μικρός είναι οπαδός της Manchester City και μισεί την United. Επιτέλους κάποιος βάζει τα πράγματα στη θέση τους…

Η ταινία κατέχει μάλλον το ρεκόρ με τα πιο παράξενα βραβεία από το ζωικό βασίλειο καθώς εκτός από τη Γυάλινη ( Αρκούδα στο Βερολίνο (Berlin International Film Festival - BERLINALE), κέρδισε τη Χρυσή Κατσίκα στο Πόζναν της Πολωνίας (Ale Kino! International Youth Audience Film Festival) και τον Χρυσό Γύπα -ή κάτι αντίστοιχο στη μυθολογία… gryphon- στην Ιταλία (Giffoni Film Festival).

Mean Machine

Αυτή τη φορά το ράγκμπυ έγινε ποδόσφαιρο στο Mean Machine (2001) του Barry Sklonick που πρόκειται για remake του The Longest Yard (1974). Η πλάκα είναι ότι οι Αμερικάνοι το ξαναγύρισαν πρόσφατα με τον ίδιο τίτλο The Longest Yard (2005). Το σενάριο κλισέ: σε μία φυλακή οι κρατούμενοι σχηματίζουν ομάδα ποδοσφαίρου και κανονίζουν αγώνα εναντίον των δεσμοφυλάκων. Μια από τα ίδια θα πει κανείς και δεν θα έχει άδικο. Πάντως η ταινία έχει την πλάκα της και έχει πολύ ενδιαφέρον cast. Ξεχωρίζει ο πολύς Vinnie Jones, σε φυσικό περιβάλλον ως πρώην ποδοσφαιριστής στην πραγματικότητα, αρκετά επιτυχημένος αλλά και ιδιαίτερα βίαιος. Είναι χαρακτηριστικό ότι λέγεται πως κατέχει το ρεκορ της πιο γρήγορης κίτρινης κάρτας αφού την είχε δεχτεί 3 μόλις δευτερόλεπτα μετά την έναρξη του αγώνα. Πολύ καλός και ο Jason Statham. Εξάλλου οι δυο τους είχαν συμπρωταγωνιστήσει και στις ταινίες του Guy Ritchie, Lock Stock and Two Broken Barrels (199 και Snatch (2000) με ιδιαίτερη επιτυχία. Η αλήθεια είναι ότι υπάρχει αρκετός ακόμα κόσμος από αυτές τις ταινίες εδώ, όπως: David Reid, Jason Flemyng, Robbie Gee αλλά και ο Danny Dyer από το The Football Factory (2004) και ο Geoff Bell από το Mike Bassett: England Manager (2001).

Shaolin Soccer [Siu lam juk kau]

Τι θα έκαναν οι αγαπητοί μας ασιάτες στο Χονγκ Κονγκ σε μια ταινία με θέμα το ποδόσφαιρο; Θα το έμπλεκαν με τις πολεμικές τέχνες φυσικά. Αυτό έκανε και στο Shaolin Soccer (2001) o Stephen Chow περισσότερο γνωστός από το μεταγενέστερο Kung Fu Hustle (2004). Και οι δύο ταινίες του, βγάζουν άθφονο γέλιο και αξίζει να τις δει κανείς.

Πολλές διακρίσεις σε φεστιβάλ και βραβεία σε Χονγκ Κονγκ, Κίνα και Ιαπωνία.

Kicking & Screaming

Παιδική ταινία το Kicking & Screaming (2005) του Jesse Dylan. Μοναδική παρηγοριά η συμμετοχή του Will Ferrell, ο οποίος αναλαμβάνει προπονητής στην ομάδα ποδοσφαίρου που παίζει ο γιος του. Τα σχόλια περιττεύουν…

Διάφορες υποψηφιότητες για βραβεία της πλάκας αλλά και υποψηφιότητα του Will Ferrell για Χρυσό Βατόμουρο - με την οποία δεν συμφωνούμε καθόλου.

The Miracle of Bern [Das Wunder von Bern]

The Miracle of Bern (2003) του Sonke Wortmann είναι ουσιαστικά η ιστορία -μέσα από τα μάτια ενός μικρού παδιού και ενός δημοσιογράφου- της κατάκτησης του παγκοσμίου κυπέλου του 1954 από την εθνική ομάδα της Γερμανίας κόντρα στην πανίσχυρη τότε Ουγγαρία. Οι δυο τους είχαν συναντηθεί στη φάση των ομίλων τότε, όπου οι Ούγγροι φόρτωσαν τους Γερμανούς με 8 γκολ και ξανασυναντήθηκαν στον τελικό όπου οι Γερμανοί πήραν τη ρεβάνς με 3-2, γι’ αυτό και πρόκειται περί θαύματος. Παρότι πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες “αδικίες” αγωνιστικά στην ιστορία του ποδοσφαίρου, σίγουρα άξιζε να γίνει ταινία.

Πληθώρα υποψηφιοτήτων και βραβείων κυρίως στη Γερμανία αλλά και βραβεία κοινού στο Locarno και στο San Francisco.

A Shot at Glory

A Shot at Glory (2000) του Michael Corrente. Συμπαθητικό ταινιάκι και ιδιαίτερα ενδιαφέρον για όσους έχουν παρακολουθήσει έστω και λίγο ποδόσφαιρο από Σκοτία. Χαρακτηριστικό: ο Ally McCoist στον πρωταγωνιστικό ρόλο, αστέρα του ποδοσφαίρου φυσικά. Και σχετικά προφητικό καθώς στο στόρι ο προπονητής της ομάδας (Robert Duvall) έρχεται σε κόντρα με τον αμερικάνο (!) ιδιοκτήτη (Michael Keaton). Όλοι είδαμε πως έχουν εισβάλλει οι αμερικάνοι αλλά και οι ανατολικοί (βλ. Hearts αφού λέμε για Σκοτία) σε τόσες ευρωπαϊκές ομάδες. Ίσως να είχε ξεκινήσει από τότε το σχετικό πανυγήρι γεγονός που εκμεταλλεύτηκαν οι δημιουργοί της ταινίας.

Goal!

Η αλήθεια είναι ότι το Goal! (2005) του Danny Cannon περιέχει τις πιο καλογυρισμένες σκηνές ποδοσφαιρικής δράσης που έχω δει και μάλιστα σε πολύ καλό συνδυασμό με τη μουσική. Το σενάριο από την άλλη κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του Hollywοod, μετανάστης πιτσιρικάς τη βγάζει δύσκολα αλλά έχει πάθος με τη μπάλα και ξαφνικά βρίσκεται στην Αγγλία και στη Newcastle όπου με σκληρή δουλειά προσπαθεί να καθιερωθεί… το έχουμε ξαναδεί το όνειρο (το αμερικάνικο) γιατί όχι και στο ποδόσφαιρο. Το πράγμα μιλάει από μόνο του: η ταινία στην Αμερική κυκλοφόρησε με τίτλο Goal! The Dream Begins. Το begin μας λέει ότι θα ακολουθήσουν και συνέχειες. To φθινόπωρο βγαίνει το GoalII! Living The Dream (χαχα!) ενώ είναι στα σκαριά και το Goal!3. Τα οποία αμφότερα σκοπεύω να παρακολουθήσω…

Στα αξιοσημείωτα η παρουσία στο έργο πολλών διάσημων ποδοσφαιριστών και προπονητών. Υποψηφιότητες για την ταινία στα βραβεία Teens Choice και Golden Trailer!!!