El secreto de sus ojos (2009) του Juan José Campanella. Το μουντιάλ πλησιάζει στο τέλος, οι γερμανοί συνεχίζουν να μοιράζουν τεσσάρες και εμείς αποχαιρετάμε κάθε θύμα τους με μία ταινία. Μετά το προηγούμενο post με αγγλική ταινία, απόψε μία από την Αργεντινή και όχι κάποια τυχαία αλλά η νικήτρια του πρόσφατου όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας και πολλών άλλων διακρίσεων. Και μπορεί αυτή τη φορά να μην έχουμε να κάνουμε με ταινία σχετική με το ποδόσφαιρο αλλά υπάρχει μία φοβερή σκηνή σε γήπεδο ποδοσφαίρου κάπου στα μέσα της ταινίας.
Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες, η ταινία είναι πολύ καλή αλλά δεν μπορώ να πω ότι πρόκειται για κάτι μοναδικό ή εξαιρετικό. Ούτε θέλω να κάνω σύγκριση με τις άλλες υποψήφιες για το ξενόγλωσσο όσκαρ Das weisse Band και Un prophète, προφανώς τις θεωρώ ανώτερες -την έκανα τελικά- αλλά αυτό δεν μειώνει σε καμία περίπτωση την αξία του πονήματος του Campanella.
July 4, 2010 at 23:50 |
ο κινηματογραφος της ισπανίας είναι χαλια φιλε…δεν χρειάζεται να δεις τίποτα:) να δεις γερμανικές που έχουν καταπληκτικό κινηματογράφο!
τώρα για την ταινία συμφωνώ απόλυτα! παρα πολύ καλή…αλλα οι άλλες 2 παίζουν σε άλλο επίπεδο!
July 5, 2010 at 16:36 |
Πραγματικά δεν χρειάζονται οι συγκρίσεις. Το πολιτικό στίγμα της ταινίας περνά τελείως υποδόρια.
Θα συμφωνήσω για την σκηνή στο γήπεδο και ιδιαίτερα στο κυνηγητό κάτω από τις κερκίδες.
July 5, 2010 at 16:37 |
Χωρίς να μπω σε διαδικασία σύγκρισης με τις άλλες ή σχολιασμού αν άξιζε το Όσκαρ, νομίζω ότι ειναι εξαιρετική ταινία. Προσεγμένη απ’ όλες τις απόψεις και καθόλου κουραστική παρά την μεγάλη της διάρκεια.
Πέρα απ’την σκηνή στο γήπεδο πάντως, η ταινία έχει άμεσους δεσμούς με την μπάλα και σ’ άλλα επίπεδα: http://www.sombrero.gr/2010/03/%ce%b4%ce%b5%ce%bd-%ce%bc%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%b5%ce%af%cf%82-%ce%bd%ce%b1-%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%ac%ce%be%ce%b5%ce%b9%cf%82-%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%ac%ce%b8%ce%bf%cf%82-%cf%83%ce%bf%cf%85/
July 5, 2010 at 20:42 |
Συμφωνώ, και σε αυτήν την περίπτωση θα έπρεπε να κερδίσει η Γερμανία με σχετική άνεση…
July 6, 2010 at 20:17 |
Με άγγιξε τόσο πολύ που τελικά την προτιμώ από τον Προφήτη!
Αντιγράφω τον εαυτό μου: “Πόση αλήθεια κρύβει εκείνο το ένα γράμμα που χωρίζει την αγάπη από τον φόβο. Ένα γράμμα που είτε ξεχνάμε, είτε αμελούμε, είτε απλά η χαλασμένη μας γραφομηχανή δεν τυπώνει και πρέπει να το βάλουμε μόνοι μας χειρόγραφα! Πραγματικά η καλύτερη στιγμή της ταινίας…ένα μικρό ξεχασμένο Άλφα! ”
Και βρήκα τόσο ευφυές όλο αυτό το παιχνίδι με το γράμμα και τόσο αληθινό ταυτόχρονα που λάτρεψα αυτόματα την ταινία!
Ελπίζω να μη δεις Ολλανδική ταινία
Κάτι γίνεται και δεν μπορώ να σχολιάσω
Τελευταία προσπάθεια
July 6, 2010 at 23:50 |
Πολύ ιδιαίτερη ταινία με νοσταλγικές νότες. Σίγουρα ξεχώρισε τη χρονιά που πέρασε.
July 8, 2010 at 00:20 |
aldo δεν θα δούμε τελικά ισπανική ταινία…
synephil συμφωνώ 100%
duendes πέρα από τη σκηνή και την ατάκα ότι το “πάθος δεν αλλάζει” τα υπόλοιπα θέλουμε και τα βλέπουμε… Σίγουρα κάποια ομάδα θα υποστηρίζουν οι συντελεστές της ταινίας αλλά νομίζω ότι κατά τα άλλα δεν έχει κάποια βαθειά σχέση με τη μπάλα
escapist αν συγκρίνουμε κινηματογράφους συμφωνώ προτιμώ το γερμανικό
annie ήμουν φόλα Ουρουγουάη χθες, σιγά μην υποστηρίξω τις τουλίπες. Για κάποιο λόγο το wordpress τον παίρνει πάλι και έστελνε τα σχόλια σου στο spam. Άσε που τελευταία βάζει κάτι διαφημίσεις για τις οποίες δεν με ρώτησε κανείς…
mini ξεχώρισε αλλά δεν ήταν η μόνη φυσικά
July 8, 2010 at 11:47 |
Πολύ όμορφη ταινία που σου βγάζει πολλά και ποικίλα συναισθήματα. Πολύ καλοί οι ηθοποιοί καθώς και η σκηνοθεσία της ταινίας η οποία έδινε μεγάλη προσοχή στις λεπτομέρειες και αυτό είναι κάτι που πολύ λίγοι σκηνοθέτες το καταφέρνουν με επιτυχία. Είναι μια ταινία που αναμιγνύει πολλά πράγματα και είδη και αυτό ίσως, κατά την γνώμη μου να μην άφησε την ταινία να απογειωθεί. Πάντως άξιζε το όσκαρ που πήρε γιατί ήταν μια δυνατή ταινία και είχε όλο το πακέτο αν και προσωπικά θα ήθελα να το πάρει “Η λευκή κορδέλα” που την θεωρώ μία από τις δύο καλύτερες ταινίες της δεκαετίας του 2000. Επίσης μου άρεσε πιο πολύ ο “Προφήτης” και το “Κορίτσι με το τατουάζ”.
3,5: Καλή (+)
0: Κακή / 1: Μετριότατη / 2: Απλώς ενδιαφέρον / 3: Καλή / 4: Πολύ καλή / 5: Αριστούργημα
July 9, 2010 at 18:21 |
Αργύρη συμφωνώ στα περισσότερα. Προσωπικά το θεωρώ καλύτερο από το Κορίτσι με το τατουάζ το οποίο επίσης μου άρεσε.
Αλήθεια η άλλη αγαπημένη σου της δεκαετίας ποια είναι; (αν το έχεις ξαναπεί και δεν το θυμάμαι σόρυ)
July 12, 2010 at 09:06 |
Φυσικά το “Dogville”.
July 13, 2010 at 22:34 |
To είδα κι εγώ!Αξιοπερίεγο μείγμα αστυνομικού-δράματος-ρομάντζου που πολύ μου άρεσε!!Σίγουρα καλύτερο από τον Προφήτη αλλά δεν ξέω αν φτάνει την Κορδέλα…Πάντως,φέτος ό,τι σχετίζεται με την Ισπανία,τα σάρωσε όλα ρε γμτ!!:ρ
July 15, 2010 at 13:58 |
Πολύ καλή ταινία όντως αλλά για μένα τον προφήτη δεν το φτάνει(χωρίς να τον θεωρώ αριστούργημα).Την κορδέλα δεν την έχω δει ακόμη.
July 15, 2010 at 15:34 |
Ρε faunt αργεντίνικη είναι η ταινία τι σάρωσε η Ισπανία;
Άρη συμφωνώ, καλύτερος ο προφήτης
July 15, 2010 at 21:57 |
είπα “ό,τι σχετιζεται με την Ισπανία”…Η Αργεντινή ισπανική αποικία ήταν,ισπανικά μιλάει,τι άλλο θες!!
July 15, 2010 at 22:32 |
ναι ok αλλά ισπανικά μιλάει ο μισός πλανήτης!
July 17, 2010 at 18:42 |
ΔΕΝ!!!!
Πού να μιλάγαμε και για την Κίνα,τι θα έλεγες ρε Ζαμ!!!:Ρ
July 18, 2010 at 15:07 |
Δίκιο έχει ο Ζαμούκ, Λατινική (γενικότερα Νότια) Αμερική, Πορτογαλία, Αργεντινή που λέμε… και πάει λέγοντας. Παίζει να είναι και η πιο διαδεδομένη ευρωπαϊκή.
Για την ταινία συμφωνώ απόλυτα, ένα ωραίο κοινωνικό θρίλερ με σενάριο-ψηφιδωτό, αλλά σίγουρα κατώτερο από ΠΡΟΦΗΤΗ και ΚΟΡΔΕΛΑ που θεωρώ πολύ πιο ώριμες και ολοκληρωμένες δημιουργίες.
July 18, 2010 at 20:00 |
100% ταύτιση απόψεων βλέπω σήμερα Harry…
July 20, 2010 at 21:17 |
Περίεργο ε;
Πλάκα πλάκα πάντως συμφωνούμε σε πολλά (π.χ. Κέιτζ, OLDBOY), ασχέτως αν εμμένουμε κυρίως σε διαφωνίες!
August 1, 2010 at 19:31 |
Kαλησπερα.Η τελευταια ταινια που ειδα φετος σε κλειστη αιθουσα ειναι για μενα και μια απο τις καλυτερες της χρονιας.Ειδικα η σκηνη στο γηπεδο ειναι φοβερη.Ο ‘μαιτρ’ συνεχιζει να επηρεαζει οπως βλεπουμε!
March 19, 2011 at 15:38 |
Η ταινία μου φάνηκε εντελώς μέτρια, το σενάριο υπερβολικό και μελοδραματικό, αρκετά κοντά στο χόλυγουντ, δε ξαφνιάζει καθόλου που πήρε το όσκαρ. Η λευκή κορδέλα, η “teta asustada”, το Ατζαμί και ο Προφήτης είναι και οι τέσσερις ξεχωριστές ταινίες (ειδικά η λευκή κορδέλα) δε συκρίνονται με το τηλεοπτικό “Μυστικό στα μάτια της”