The Last House on the Left (1972) του Wes Craven. Ο Craven ξαναδιηγείται την ιστορία της “Πηγης των παρθένων” στην Αμερική των 70’s αυτή τη φορά με δύο νεαρές κοπέλες που κατά την αναζήτηση χόρτου εν όψει ροκ συναυλίας την οποία θα παρακολουθήσουν αργότερα, πέφτουν πανω σε μία ομάδα κακοποιών αποτελούμενη από δύο άντρες μία γυναίκα και ένα έφηβο. Η συνέχεια της ιστορίας πάνω κάτω η γνωστή, οι κοπέλες θα βιαστούν και θα δολοφονηθούν και οι δράστες θα αναζητήσουν καταφύγιο στο εξοχικό σπίτι των γονιών της μίας εκ των δύο. Θα ακολουθήσει το γνωστό μακελειό…
Ταινία που έκανε μεγάλο ντόρο στην εποχή της, σήμερα παρακολουθείται με μία ρετρό διάθεση και σε αυτό συμβάλλουν εκτός των άλλων (των πολλών ταινιών θρίλερ-τρόμου-σπλάτερ κτλ που έχουν γυριστεί και έχουμε δει από τότε) και τα πολλά κλισέ που εσκεμμένα τη φορτώνει ο Craven πολλά από τα οποία διακρίνονται και από μία χιουμοριστική διάθεση. Οι γονείς που δεν θέλουν να αφήσουν την κόρη να λείψει μέχρι αργά, η ροκ συναυλία, η μαριχουάνα, οι μπάτσοι που πέφτουν πάνω στους κακοποιούς αλλά δεν το παίρνουν χαμπάρι κτλ. Αν αναλογιστούμε το πότε γυρίστηκε τόσο από τεχνική όσο και από κοινωνιολογική άποψη, αλλά και το εμφανώς χαμηλό μπάτζετ της, νομίζω ότι το τελικό αποτέλεσμα αποτελεί μία μεγάλη επιτυχία του δημιουργού και των παραγωγών.
July 4, 2009 at 22:27 |
Κάθε δεκαετία ο Craven άφηνε το στίγμα. Με αυτό στα 70s, με τον Εφιάλτη στα 80s, με το Scream στα 90s!
July 13, 2009 at 19:22 |
Ναι σε όλα
Προτιμώ το Hills Have eyes και τον Φρέντι.