Είδαμε χθες στο Ζέφυρο το Mourir a 30 ans (1982) του Romail Goupil. Στα ελληνικά “Να πεθαίνεις στα 30″. Ουσιαστικά πρόκειται για ντοκιμαντέρ με αφορμή την αυτοκτονία ενός φίλου του δημιουργού με τον οποίο είχαν πρωτοστατήσει σε πολλές κινητοποιήσεις την ταραγμένη περίοδο 1964-1974 στη Γαλλία, με επίκεντρο φυσικά το Μάη του ‘68. Πολύ ενδιαφέρον το υλικό του δημιουργού αλλά πολύ δύσκολο για το θεατή με τον τρόπο που παρουσιάζεται. Δεν ξέρω αν φταίει η σκηνοθεσία, το μοντάζ ή απλά η αφήγηση.
Βραβεύσεις σε Κάννες, Cesar και Mannheim-Heidelberg.
Τα λέμε σε καμια βδομαδούλα πάλι, πάω για κάτι μπανάκια στα γρήγορα σε κοντινό νησί των Κυκλάδων αλλά μετά και σε ένα φεστιβάλ από το οποίο θα σας έχω νέα όταν επιστρέψω.
June 30, 2008 at 9:37 pm |
Είναι μια ταινία που έχω δει πολλά χρόνια πριν και δεν κατάφερα ακόμα να ξαναδώ. Απλά, πιστεύω ότι στο “πνεύμα του Μάη” η αφήγηση δεν είναι γραμμική αλλά περισσότερο “πειραματική” για τα σημερινά δεδομένα – κάτι που δεν μειώνει την αξία ενός πεσιμιστικού σχόλιου για την περίοδο εκείνη και για τους πρωταγωνιστές της.
Anyway – καλά μπάνια
July 2, 2008 at 1:36 am |
Αριστούργημα.