Charlie Wilson’s War

Μετά το υποτιμημένο, κατά τη γνώμη μου, Closer (2004) ο Mike Nichols επανήλθε με το Charlie’s Wilson War (2007). Βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα αποκαλύπτει όλο το παρασκήνιο πίσω από την “κρυφή” στήριξη των Η.Π.Α. προς στο Αφγανιστάν κατά τη διάρκεια της διαμάχης του τελευταίου με την Ε.Σ.Σ.Δ. Το όλο θέμα αντιμετωπίζεται με αρκετά ανάλαφρο ύφος γεγονός που βοηθάει την παρακολούθηση της ταινίας αλλά παράλληλα αποφεύγει έτσι να βάλει το μαχαίρι βαθιά μέχρι το κόκαλο και κοντεύει να ανακυρήξει σε αγία τριάδα τα πιόνια που βρέθηκαν πίσω από αυτή την ιστορία, δηλαδή τον κατάσκοπο της CIA, τον ήρωα πολιτικό και τη μεγαλύτερη του οπαδό, χορηγό και όχι μόνο. Η αποδόμηση των χαρακτήρων που επιχειρείται στην ταινία περισσότερο συμπαθείς τους κάνει στο θεατή, καθώς συνειδητοποιεί ότι είναι και αυτοί κοινοί θνητοί. Ευτυχώς που υπάρχει η αναφορά στο ρόλο του πράκτορα Gust Avrakotos – σταθμάρχη της CIA στην Αθήνα- στην κατάλυση της δημοκρατίας και την άνοδο της χούντας το 1967 στην Ελλάδα, για να κρατηθούν κάπως τα προσχήματα. Αυτό που απέφυγε να μας πει ήταν τι απέγινε ο διάδοχος του…

Στους βασικούς ρόλους οι Tom Hanks ως γερουσιαστής Wilson, Philip Seymour Hoffman ως ελληνοαμερικάνος πράκτορας της CIA και Julia Roberts ως κυρία Herring. Καλή χημεία ανάμεσα στους 2 πρώτους, σε κάποιες φάσεις χάζευα τους γρήγορους διαλόγους τους, αλλά τόσες φορές τους έχουμε δει, δεν προσφέρουν κάτι το πολύ διαφορετικό εδώ. Η Amy Adams μάλλον αξίζει περισσότερο μία αναφορά, στο ρόλο της βοηθού του γερουσιαστή.

Καλή παρουσία στις χρυσές σφαίρες με αρκετές υποψηφιότητες. Κατά τα λοιπά βραβεία και υποψηφιότητες για τον Hoffman μεταξύ των οποίων και για OSCAR β αντρικού.