Crónicas

Το Cronicas (2004) του Sebastian Cordero είναι μία σκληρή ταινία, που όσο την παρακολουθείς σου προκαλεί ένα συνεχές σφίξιμο στο στομάχι. Σε τρομάζει με 2 τέρατα. Τον “άνθρωπο” που βασανίζει , βιάζει, σκοτώνει παιδιά και τα θάβει ομαδικά και το κουτί που θυσιάζει ζωές και ψυχές στο βωμό της θεαματικότητας. Η τηλεοπτική κάμερα είναι παρούσα από την πρώτη στιγμή της ταινίας -αποτελεί ουσιαστικά έναν από τους πρωταγωνιστές της άλλης κάμερας, αυτής του Cordero- και κάνει ότι κάνουν πάντα οι τηλεοπτικές κάμερες. Καταγράφει τον πόνο και τη βία. Ισοπεδώνει τα πάντα με μόνο σκοπό μία αποκλειστικότητα, μία υψηλή τηλεθέαση. Καταδικάζει και αθωώνει ανάλογα με την περίσταση. Με πειθήνια όργανα τους μεγαλοδημοσιογράφους και τους λοιπούς νταβατζήδες η κάμερα, φανερή ή κρυφή, τηλεοπτική ή “ρύθμισης κυκλοφορίας” είναι και θα είναι πάντα εκεί για όλους εμάς, απόλυτος και αδιάψευστος κριτής των πάντων. Υπάρχει προφύλαξη; δεν το γνωρίζω. Αφήνω τις ελπίδες μου στην κινηματογραφική κάμερα, αυτή τουλάχιστον να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να διεκδικήσει τη σωστή θέση της εικόνας στη ζωή μας. Έστω με προσπάθειες καλών προθέσεων, σαν αυτή του Cordero και ας μην είναι τέλειο το αποτελέσμα.

Μεγάλο βραβείο της επιτροπής στο Sundance και διάφορες άλλες υποψηφιότητες και βραβεία κυρίως στην Κεντρική και Νότια Αμερική.