3:10 to Yuma
Remake ομότιτλης ταινίας του 1957 το 3:10 to Yuma (2007) του James Mangold. Καλή ταινία, εντελώς western, χωρίς πολλούς νεωτερισμούς, γυρισμένο στο καλούπι των παλιών ταινιών του είδους με το στόρι να γίνεται λίγο εξωπραγματικό μετά από ένα σημείο και τη δράση και το συναίσθημα να κορυφώνονται στο φινάλε- μαζί με το πιστολίδι. Ανέλπιστα καλός ο Russel Crow στον ένα εκ των δύο πρωταγωνιστικών ρόλων και άψογος όπως πάντα ο Christain Bale στον άλλο. Πολύ καλός και ο Ben Foster που μόλις βλέπεις τα μάτια και το βλέμμα του νομίζεις πως θα ξεπεταχτεί ο βρυκόλακας του 30 Days of Night. Σε γενικές γραμμές καλογυρισμένη ταινία αλλά απευθύνεται κυρίως σε όσους γουστάρουν τα καουμπόικα, που λέγαμε μικροί.
2 υποψηφιότητες για OSCAR -μουσικής και ήχου- και 5-6 άλλες υποψηφιότητες, όχι κάτι ιδιαίτερα άξιο αναφοράς.
Μάρτιος 12, 2008 σε 1:08 μ.μ
Γεια χαρά, το είδα και εγώ πρόσφατα. Περίμενα κάτι πολύ καλύτερο… Θα έλεγα πως με απογοήτευσε. Πέρα από καλοπαιγμένες σκηνές και κυρίως την αρχική σεκάνς δεν μπόρεσε νομίζει να αναδείξει κάτι σπουδαίο. Μεμονομένα νοήματα και συμβολισμοί αποκτούν κάποια αξία αν και η ανορθόδοξη διαλεκτική δομή της ταινίας με αποστρέφει.
Πρώτος ζητούμενος σκοπός ενός σεναρίου είναι οι ήρωες που πραμματεύεται να είναι ανθρώπινοι με ΄σαρκα και οστά. Εδώ νομίζω πως δε βλέπουμε σε καμία περίπτωσαη ήρωες αλλά τύπους ανθρώπων! Καμία χαρακτηρολογική εμβάθυνση, με τους ήρωες να έχουν απλά ένα αλανιάρικο ύφος το οποίο στέκεται και πλατφόρμα για τους εξυπνακίστικους και δήθεν διαλόγους που ακολουθούν. Ενώ το σενάριο όπως καταλογίζεις και εσύ ξεφεύγει τελείως στο εξωπραγματικό. Το συναισθηματικό δέσιμο των ηρώων προσωπικά δεν με πείθει, και έτσι η εθελούσια και πρόθυμη ακολουθία του καταζητούμενου και τα όσα επακολουθούν μου μοιάζουν εντελώς εξωπραφματικά. Για τον Crowe θα συμφωνήσω, η ερμηνεία του ίσως είναι ανώτερη απ’ ότι τον έχουμε παρακολουθήσει, κρίμα να μην συνοδεύεται από μια ανάλογη ταινία!
Μάρτιος 12, 2008 σε 4:12 μ.μ
Το ύφος των ηρώων και των διαλόγων δεν με ενοχλεί ιδιαίτερα αλλά το δέσιμο τους δεν πείθει με τίποτα αυτό είναι βέβαιο
Μάρτιος 13, 2008 σε 9:03 μ.μ
Πολύ επιστημονικούς όρους γραφετε εσείς εδω μέσα για μια ταινια απλή. Γουέστερν της σύγχρονης εποχής, με ωραίες ερμηνείες και εξωπραγματικό στο τέλος του, θα έλεγα εγώ…
Μάρτιος 13, 2008 σε 10:19 μ.μ
μετά τον μοναμάχο δεν θέλω να ξαναδώ ταινία με russell crow.κρίμα που παίζει και σ’ αυτήν γιατί την παλιά την έχω φχαριστηθεί πολύ, και έχω μια μικρή περιέργεια για το remake
Μάρτιος 14, 2008 σε 1:17 π.μ.
Dunno τον τύπο δεν τον πάω καθόλου αλλά εδώ είναι καλός
Coach δεν νομίζω να είπα τίποτα επιστημονικό. Το ότι δεν πείθει το δέσιμο τους στο τέλος νομίζω ισχύει