διόρθωση
Ξέρω, θα μου πείτε πήγες μέχρι το Βερολίνο για να δεις ελληνική ταινία; έχετε δίκιο αλλά δεν βρήκαμε εισιτήρια για κάτι άλλο που θέλαμε, ήταν μεγάλη η παρέα, έπεσε η ιδέα και τελικά είδαμε τη διόρθωση (2007) του Θάνου Αναστόπουλου. Εξάλλου της το χρωστούσα αφού και στη Θεσσαλονίκη είχα βγάλει εισιτήριο αλλά τελικά δεν την είδα. Η ταινία με αποζημίωσε. Παρότι καταπιάνεται με το θέμα του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, που έχει προλάβει να γίνει χιλιοπαιγμένο στον ελληνικό κινηματογράφο, το εξετάζει από μία διαφορετική οπτική γωνία και σε συνδυασμό με τις πολύ καλές ερμηνείες, ειδικά του Γιώργου Συμεωνίδη, το αποτέλεσμα είναι ιδιαίτερα αξιόλογο. Το θάρρος του σκηνοθέτη να δείξει τον εθνικισμό του έλληνα σε όλες του τις εκφάνσεις δηλαδή παρελάσεις, γήπεδο, θρησκεία κ.α. με έκανε να νοιώσω λίγο περίεργα δίπλα στους ξένους θεατές που δεν γελούσαν σε αυτό το θέαμα όπως εμείς. Μάλλον αδυνατούσαν να καταλάβουν τι κάνει ο τύπος με τα μαύρα ρούχα και τα μούσια μπροστά από τη Βουλή (!) ψάλλοντας και λέγοντας ότι η ορθοδοξία είναι η ιστορία αυτού του τόπου ή τι κάνουν εκατοντάδες παιδάκια ντυμένα με άσπρα πουκάμισα και μπλε παντελόνια ή μίνι περπατώντας στο δρόμο και γύρω γύρω πλήθος να τα χειροκροτεί. Μοναδικό μελανό σημείο ο κακός ήχος που ειδικά στην αρχή της ταινίας μας ανάγκαζε να διαβάζουμε τους αγγλικούς υπότιτλους για να καταλάβουμε τους διαλόγους. Δεν ξέρω αν φταίει η ταινία ή η αίθουσα αλλά θεωρώ το δεύτερο λίγο δύσκολο.
Στο Βερολίνο προβλήθηκε στα πλαίσια του “Forum” ενώ στη Θεσσαλονίκη απέσπασε το βραβείο σεναρίου στο διεθνές διαγωνιστικό και τρία κρατικά βραβεία ποιότητας: τρίτης καλύτερης ταινίας, σεναρίου και Α΄ αντρικού ρόλου, στο Γιώργο Συμεωνίδη.
Φεβρουάριος 24, 2008 σε 6:01 μ.μ
Εισαι πολυ καλος. Παρα πολυ καλος. Οι αλλοδαποι θεατες δεν γελαγαν… σε αντιθεση με ποιους, που γελαγαν δηλαδη, σε μια τοσο σοβαρη και πανταχοθν δηλωμενο εξαιρετικη ταινια?
Φεβρουάριος 24, 2008 σε 8:07 μ.μ
Μάλλον δεν έγινα κατανοητός ή δεν κατάλαβα τι θες να μου πεις, αλλά δεν είναι αστείο τα παιδιά που κάνουν παρέλαση; η ο Χριστόδουλος να ψάλλει και να βγάζει τους γνωστούς λόγους του μπροστά από τη Βουλή; ή τα συνθήματα δεν θα γίνεις έλληνας κτλ; εμένα όλα αυτά μου φαίνονται κωμικά. Όσο για το ότι η ταινία είναι σοβαρή και πολύ καλή (το εξαιρετική δεν θα το έλεγα) δεν έχω καμία αντίρρηση. Όσο για το πανταχόθεν δηλωμένο αντιγράφω από το αθηνόραμα κατά την κριτική του για τις ελληνικές ταινίες του φεστιβαλ Θεσσαλονίκης:
“Διόρθωση του Θάνου Αναστόπουλου. Ένας σιωπηλός ήρωας με βαθύ βλέμμα και μια σκηνοθετική δεξιοτεχνία που αποκαλύπτει την αποξενωμένη, μουντή εικόνα της πρωτεύουσας. Όταν όμως το δράμα παίρνει το πάνω χέρι, η ταινία, αντί ν’ αρχίσει, τελειώνει, και μάλιστα σαν αγιογραφία.”
Δεν μου φαίνεται να δηλώνεται ως εξαιρετική.
Η ταινία είναι καλή και σοβαρή και μακάρι να κάνει και εισιτήρια αλλά το ότι γελάω με τις παρελάσεις και το Χριστόδουλο δεν καταλαβαίνω τη σχέση έχει με αυτό.