The Butterfly Effect

Σάββατο βράδυ χθες και αποφασίσαμε να κάτσουμε μέσα και την ώρα που σκεφτόμασταν ποια ταινία να δούμε το χαζοκούτι έπαιζε ξεχασμένο και ακουγόταν ο Χαρδαβέλλας να λέει ότι η χρονομηχανή είναι έτοιμη και σε μερικά χρονάκια θα μπορούμε να ταξιδεύουμε στο παρελθόν και στο μέλλον! Οπότε πέφτει και η ιδέα: -Το φαινόμενο της πεταλούδας το έχουμε; - Μόνο το 1; και το 2 έχουμε -Δεν τα χτυπάμε και τα 2 να γουστάρουμε; Και τα χτυπήσαμε. Για το 2 θα σας πω άλλη φορά για είναι τόσο άθλιο που του αξίζει δικό του post. Το 1 όμως , δεν είναι και τόσο χάλια όσο ίσως φαίνεται.

Κάποτε, λογικά ήταν Απρίλιος ή Μάιος του 2004, είχαμε αποφασίσει να καθιερώσουμε την πατάτα του μήνα που σήμαινε μία φορά το μήνα επιλογή αμερικανιάς, απαραίτητα σε πολυσινεμά, ποπ-κορν και αναψυκτικό μυθικών διαστάσεων. Όπως καταλάβατε η πρώτη μας επιλογή -και τελευταία, ο θεσμός δεν κράτησε τελικά- ήταν The Butterfly Effect (2004) των J.Mackye Gruber και Eric Bress. Για να πω λοιπόν την αμαρτία μου ξεκίνησα τη θέαση με διάθεση για μεγάλη φόλα και τελικά άρχισα να τη βρίσκω με την ταινία και με τις αλλαγές που γίνοταν κάθε φορά που γυρνούσε ο πρωταγωνιστής από το παρελθόν. ΟΚ το ξέρω είναι βλακοαμερικανιά, αλλά ποτέ δεν θα κρύψω ότι μία ταινία μου άρεσε λόγω του είδους ή του ύφους της ή του πρωταγωνιστή ή της χώρας παραγωγής της. Στο κάτω κάτω όπως είπε και ο Buddy Christ “Let he who has not sinned throw the first stone” στη γλώσσα τους, ως αποδοχή για την αμερικανοποίηση μου και απόδειξη του ξεπεσμού των ηθών στις μέρες μας.

Βραβείο κοινού στο Brussels International Festival of Fantasy Films και 2-3 άλλες υποψηφιότητες στην Αμερική.