Clerks
Άψογος συγχρονισμός χθες στην T.V. αφού τη στιγμή που τελείωνε στην κρατική το Clerks (1994) του Kevin Smith, άρχιζε σε άλλο κανάλι το Bad Santa (2003) αλλά για αυτό θα σας πω αύριο. Οι “Υπάλληλοι” μία ταινία που πραγματικά άφησε εποχή και έγραψε για πάντα τα ονόματα Jay and Silent Bob στα βιβλία της ιστορίας του σινεμά. Από το πουθενά ο Smith και με ελάχιστα χρήματα φτιάχνει ένα ασπρόμαυρο αριστούργημα, γυρισμένο στο μαγαζί στο οπόιο και ο ίδιος ήταν υπάλληλος. Πολύ γέλιο και αμέτρητα αστεία γύρω από το sex, ιστορικοί διάλογοι και απίθανοι χαρακτήρες. Δεν φαντάζομαι ότι θα είναι πολλοί αυτοί που διαβάζουν αυτές τις γραμμές και δεν έχουν δει την ταινία, αν πάντως κάποιοι δεν την έχετε δει ακόμα τρέξτε να τη βρείτε.
Διάφορα βραβεία σε Κάννες, Sundance, Deauville και υποψηφιότητες σε Στοκχόλμη και Independent Spirit.
Δεκέμβριος 23, 2007 σε 1:07 μ.μ
Ωραίοι οι Υπάλληλοι, από το τίποτα έφτιαξε μία ξεχωριστη ταινία έξυπνη και φρέσκια
Δυστυχώς η συνέχεια για αυτον ήταν καθοδική
Δεκέμβριος 23, 2007 σε 3:11 μ.μ
Θα μου επιτρέψεις να εξαιρέσω το Dogma το οποίο βρήκα πολύ καλό
Δεκέμβριος 23, 2007 σε 3:15 μ.μ
Αυτό είναι εξαίρεση και για μένα, συμφωνω
Δεκέμβριος 23, 2007 σε 7:23 μ.μ
Εγώ πάλι δεν το έχω δει. Εχω φτάσει κοντά πολλές φορές στο να το νοικιάσω, πάντα όμως κάτι άλλο έπαιρνα.
Είσαι πάντως γουρλής, την ωρα που στο γράφω το σχόλιο αυό έβαλε γκολ η ΑΕΚ… Ε ρε τύχη.
Δεκέμβριος 24, 2007 σε 11:39 μ.μ
(Μ’ αφήνετε να φωνάξω forza ΑΕΚΑρα
Forza Clerks (τουλάχιστον) και Forza Chasing Amy ρε παιδία..!
Δεκέμβριος 26, 2007 σε 4:56 μ.μ
forza ΑΕΚΑΡΑ εννοείται φίλε
είπα να μην το κάνω, αλλά τελικά θα πω την προσωπική μου σειρά για τις ταινίες του Smith
1 clerks
2 dogma
3 chasing amy
4 mallrats
5 clerks II
6 jay and silent bob strike back
7 jersey girl (αν και κανονικά δεν συγκρίνεται με τα υπόλοιπα)
και coachp να το δεις το clerks επιβάλλεται
Ιανουάριος 3, 2008 σε 10:25 μ.μ
Ε, ναι, το Clerks είναι κλασσικό στο είδος του.
Πάντως, πάντοτε με στενοχωρούν οι δημιουργοί (σε όλα τα είδη τέχνης) των οποίων η πρώτη δουλειά είναι σαφώς η καλύτερή τους.
Ιανουάριος 4, 2008 σε 12:10 μ.μ
Σε αυτό έχεις πολύ δίκιο. Μεγαλώνουν και οι απαιτήσεις βέβαια αλλά παρόλα αυτά αλλά θα το καταλάβαινα να μην αρέσει η 2η όσο η 1η, μετά από 6-7 ταινίες όμως;
Ιανουάριος 4, 2008 σε 5:34 μ.μ
Αμφιλεγόμενη προσωπικότητα ο Kevin Smith! Η πρώτη ταινία που είδα και με εντυπωσίασε ήταν το Dogma. Είδα αμέσως μετά Clerks και Mallrats, με το πρώτο να είναι σίγουρα his finest hour! To chasing amy εξίσου καλό ρομάντσο με του ιδιαίτερους διαλόγους και το καλό cast να το διαφοροποιούν από τις κλασσικές κομεντι.
Από το Mallrats και κάτω το χάος…!!!
Ιανουάριος 5, 2008 σε 1:40 π.μ.
Αυτό ακριβώς, zamuc. Δες, για παράδειγμα, όλους σχεδόν τους “κλασσικούς” δημιουργούς (αν και ο όρος σηκώνει κι αυτός συζήτηση, αλλά το λέω έτσι, για να καταλαβαινόμαστε): Ο Φελίνι κάνει το Amarkord 20 τουλάχιστον χρόνια μετά την πρώτη του ταινία, ο Βισκόντι το Γατόπαρδο ή τον Θάνατο στη Βενετία το ίδιο, ο Μπουνιουέλ την Τριστάνα, την Ωραία της Ημέρας, την Κρυφή γοητεία… τέλη 60 - αρχές 70, ενώ έχει ξεκινήσει το 1924 (!), ο Τσάπλιν έκανε αριστουργήματα για περίπου 3 δεκαετίες (20, 30, 40) και τα παραδείγματα είναι άπειρα.
Τελικά ίσως κι αυτό να είναι ένας τρόπος να διαχωρίσεις τους αληθινά μεγάλους από τα “πυροεχνήματα” (χωρίς αυτό βεβαίως να σημαίνει ότι μια και μόνο μεμονωμένη ταινία κάποιου δεν μπορεί να είναι αριστούργημα). Αν όμως το δεις σαν συνολικό έργο ενός δημιουργού, ε, εκεί οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες.
Ιανουάριος 6, 2008 σε 10:08 μ.μ
Εγώ πιστεύω ότι όλες οι ταινίες του Smith έχουν να δώσουν κάτι ιδιαίτερο… Πιστεύω το clerks ήταν μια καλή αρχή αλλά όχι και η καλύτερη του ταινία… Ίσως το mallrats ή το Chasing Amy