Lo que sé de Lola

Να ξεκαθαρίσω ότι δεν είμαι και ο μεγαλύτερος φαν του ισπανικού κινηματογράφου. Το Lo que se de Lola (2006) του Javier Rebollo ως κλασσικό δείγμα ισπανικού κινηματογράφου - για να μην πω αλμοδοβαρικού στο λίγο πιο αργό του - δεν με τράβηξε. Δεν είναι κακή ταινία αλλά κάπου μπαίνει και το προσωπικό γούστο στη μέση. Ίσως να την αδικώ και λίγο καθώς ήταν η τρίτη συνεχόμενη που είχα δει τη συγκεκριμένη μέρα και σίγουρα όσο αυξάνονται οι προβολές τόσο μειώνεται η υπομονή. Το στόρι σχετίζεται με ένα περίεργο τυπάκι που ζεί με την κατάκοιτη μάνα του και έχει αναλάβει τη φροντίδας της. Όταν μια νέα γειτόνισσα σκάει μύτη στην πολυκατοικία ο τύπος την ψωνίζει και γίνεται η σκιά της. Την ακολουθεί παντού, διαβάζει την αλληλογραφία της ενώ η ανέμελη γειτόνισσα δεν έχει πάρει χαμπάρι τίποτα.

Βραβείο FIPRESCI στο φεστιβάλ του Λονδίνου και υποψηφιότητες σε San Sebastian και στα βραβεία Goya ενώ προβλήθηκε στο φεστιβάλ της Βαρσοβίας και στην Τσεχία στο περίφημο φεστιβάλ του Κάρλοβι Βάρι.